Reisverslag van Hilde, Allo en Kobe.

woensdag 18/08/99
kmstand: 80.205

De dag begint vroeg. Hilde en ik hebben in onze dromen de hele nacht met de MobilHome gereden. We willen perse vandaag de baan op. Al geraken we deze avond maar tot aan Merelbeke-kerkplein, we vertrekken vandaag. Het huis moet nog opgeruimd worden, er moeten nog wat kleren gewassen en gestreken worden en de MH moet geladen worden met alles wat we gisteren klaargelegd hebben. De keukenvloer en de middenplaats liggen vol met slaapzakken, zaklampen, plastic borden, proviand en gaspullen.

Ik zet de MH voor het huis. Hilde geeft aanwijzingen. Het lukt mij om hem netjes te parkeren, maar niet zonder moeite. Met de fietsen achteraan is hij meer dan zeven meter lang. We hebben niet veel tijd gehad om te oefenen met parkeren, achteruit rijden, smalle straatjes… rijden. Maar dat komt wel goed. Ik heb geen schrik, maar wil toch niet overmoedig worden!

Om 15u40 doen we de deur op dubbelslot. Het begint te regenen. Wij rijden langs de bank om 2000 FF. Om vier uur rijden we de autoweg op richting Wissant. Het begint harder te regenen. Het gaat ook hard waaien. Over de grens wordt het verkeer drukker en de storm wakkert aan. Ik probeer op de tweebaansweg een vrachtwagen in te halen maar door tegenwind en de stijgende weg geraak ik er niet voorbij. Ik moet dit gevaarte toch wel goed vasthouden. We moeten vaart minderen. Enkele meters voor ons begint een oplegger te slippen. De trucker kan hem nog net onder controle krijgen. De regen valt met bakken uit de donkere hemel. Zelfs met de ruitenwissers op hoogste snelheid kunnen we amper de voorligger zien. We kijken even naar elkaar en blazen de spanning weg.

Hilde heeft ondertussen in de "guide des camping-cars" een gratis stopplaats in Le Touquet gevonden. We beslissen om tot daar te rijden. Door een stukje péage (26FF) te nemen vermijden we enkele omwegen en met de routebeschrijving in de gids geraken we probleemloos tot aan de "aire pour camping-cars".

We staan op een parking met wat groen, vlak naast het vliegveldje van Le Touquet. Op het vliegveld is er geen beweging te zien. Enkele MH's staan er geparkeerd. Iets verder staan er een tachtigtal MH's. Maar niet van trekkers. Het blijkt een bedrijf te zijn dat MH's verhuurt en verkoopt. Er is mogelijkheid om water in te slaan en te lozen en om het toilet te ledigen. We zijn slechts 3 uur van huis weg, niet erg nodig om dit reeds te doen. Elektriciteit kan je slechts nemen als het kantoortje open is, tegen betaling (10FF) weet een Belg. Hij huurde een MH voor 3 dagen en toert met zijn gezin wat rond in het noorden van Frankrijk.

Als avondmaal koken we wat tagliatelle met spinazie. We maken achterin de camper Kobe zijn bed op. Het is niet zo breed als een tweepersoonsbed, maar twee kinderen kunnen er best naast elkaar liggen, wanneer Kobe een vriendje zou meebrengen. Hilde en ik slapen deze avond voor het eerst in de alkoof. Deze lijkt eng, maar het valt reuze mee.

donderdag 19/08/99
kmstand: 80.434

Om 05u30 worden we wakker maar we hebben beiden zeer goed geslapen. Vannacht zijn we wel even opgestaan om te plassen: we moesten dat toiletje toch eens uitproberen zeker ! We maken koffie. Kobe slaapt nog. We maken een wandelingetje langs de MH's die te koop staan. We schrikken van de prijzen en dat sterkt toch terug ons idee dat we een goede koop deden. Na het ontbijt ga ik met Kobe een paar vliegtuigen bekijken. Eén sportvliegtuigje taxiet op de startbaan en stijgt op richting donderwolken.

We vertrekken om 08u45. Het begint opnieuw te stormen. We nemen toch maar weer een stukje péage (31FF) om vlotter op de goede weg te geraken. Vanaf dan rijden we op mooie en rustige "nationales" en "départementales". Rond de middag stoppen we op een "aire de repos". We maken een zakje "kiekensoep" klaar en eten die met zweedse knäckebrödjes

Ik probeer nu een beetje rustiger te rijden. Na de tankbeurt hebben we uitgerekend dat de MH toch een goede 13 liter verbruikt. Dat is vrij veel, temeer dat de vorige eigenaar sprak van een tiental liters. Ik probeer even snel te rijden maar schakel op een andere wijze. Vlugger schakelen, meer naar de motor luisteren, het lukt wel. Rond 17u00 nemen we een afslag naar « La Baconnière » , een heel rustig dorpje. We kunnen overnachten op een parking achter het kerkje.

Om 220v te kunnen nemen missen we de juiste stekker. We tanken water met onze tuinslang aangesloten op de « MH service-zuil » tot de tank overloopt. Geen erg tot ik de dop binnenin even losschroef om de inhoud visueel te checken. De tank loopt dan ook binnen over. Ik schroef zo vlug als ik kan de dop er terug op maar enkele liters water hebben ondertussen het tapijt binnen goed doorweekt. Hilde neemt een dweil en probeert het water zo goed als mogelijk op te deppen. We hopen dat er niets beschadigd is. Hilde maakt wat hapjes klaar met kaas en chorizo .

Terwijl Kobe rond de kerk fietst, klim ik op het dak van de MH met de tv-antenne. Binnen probeert Hilde beeld op het televisietje te krijgen. We willen graag het weerbericht op een franse nieuwszender volgen. Maar hoe ik die antenne ook draai of keer ( moet een mooi zicht zijn ik, met een antenne zwaaiend, op het dak van de MH), meer dan een paar wazige beelden krijgen we niet op het scherm. We bergen de hele toestand tv en antenne- dan maar op in een kast, zo maken we wat ruimte voor een plooibox waarin we onze boeken en kaarten kunnen opbergen.

We eten vanavond « montignac » boontjes en bloemkool. Om 22u30 kruipen we in onze alkoof. Kobe wil niet slapen. Hij zegt dat ik altijd boos word. Ik neem mij voor erop te letten. Misschien loop ik nog steeds wat nerveus: de nieuwe MH, de reis.

Vrijdag 20.09.99
kmstand 80.856

We slapen zalig tot 07u45. Het is stralend weer. Ik wandel samen met Kobe tot bij de bakker waar we stokbrood en croissants kopen. We zetten koffie en maken er een heerlijk ontbijt van. Hilde's haar is niet om aan te zien en ze zal voor het eerst douchen in de MH. Ik ben benieuwd. Kobe wordt terug een beetje boos omdat hij een stukje speelgoed niet vindt. Ik probeer rustig te blijven. Het douchen lukt aardig, maar de 12v haardroger die we bij « campingwinkel De Waele » kochten blijkt niet meer te werken. Dikke pech voor Hilde. Ze droogt haar haren noodgedwongen in de zon. Misschien zou ze het kunnen drogen met de auto voorruitverwarming.

Water lozen is hier voor ons niet mogelijk. De afwatering aan de zuil blijkt te hoog te zijn voor ons kraantje. Volgende keer moeten we een afvoerslang voorzien. De vriendelijke dame van het gemeentehuis, waar we gisteren wat info haalden, staat hier al met iemand van de technische dienst. Helaas heeft hij ook niet direct een oplossing. We zijn blijkbaar niet de eerste trekkers met dat probleempje en het is voor die gemeente ook allemaal (de service-zuil) nog wat nieuw.

We beslissen om recht naar omlaag te rijden, richting zuiden / binnenland. Na een uurtje rijden stoppen we in Chateau-Gontier, een plaatsje aan de Mayenne. Hier kunnen we ons water lozen. Het is een prachtige stad. Enkele trekkers hebben de nacht doorgebracht aan de kade.

We rijden verder op leuke maar wel zeer drukke wegen. Ons doel om snel zuidwaarts te geraken wordt daardoor wel iets vertraagd. Maar we geraken vlot tot op 50 km van Limoges. Langs de Rn 147 vinden we een rustplaats, alweer met MH faciliteiten. Een ruim park met plaats voor 80 MH's.

Er staan er, wij inbegrepen, slechts drie. We proberen de MH zo horizontaal mogelijk te zetten. We zetten de tafel en stoeltjes uit en schenken een fris wit wijntje uit. Het is 25° warm. Heerlijk. Kobe fietst steeds op en af naar het toilet en crost tussen de bomen. Hilde schrijft onze brief aan haar ouders. Ik schrijf ons verslag en zal wat eten opwarmen. We willen morgenvroeg tijdig vertrekken, dus gaan we slapen om 21u30. Het is buiten nog steeds 20°.

Zaterdag 21.08.99
kmstand 81.158

We hebben deze nacht minder goed geslapen. Er staan in het park nu een twaalftal MH's. Gedurende de nacht zijn er enkele aangekomen en ook weggereden. Rond 8u30, na afwassen en opruimen, vertrekken we richting Soursac (Corrèze). Onderweg stoppen we om brood te kopen en te ontbijten. Op kronkelende, smalle steile wegjes rijden we tot in Spontour, een deelgemeente van Soursac, aan de Dordogne.

Rond 14u00 arriveren we aan de camping municipale. De kleine camping met een veertigtal plaatsen is maar voor tweederde bezet. Het bureel is gesloten tot 16u30 maar de kampeerders nodigen ons uit eender welk plaatsje uit te kiezen. Hilde kiest een plaats met zicht op de bergen en op de rivier. De caravans die hier staan zijn oud en er ligt heel wat rommel rond. De camping lijkt oud en onverzorgd, maar het zwembad is nieuw en netjes. Kobe kan nauwelijks wachten. De volkse bewoners zijn zeer vriendelijk. Geen buitenlandse toeristen maar fransen uit naburige steden die hier komen vissen. De stereo van onze buren staat wel nogal luid. We draaien de luifel uit en kloppen ons windscherm de grond in om wat privacy te creëren. Ik haal de fietsen van het rek en vertrek met Kobe voor een verkenningstochtje door het dorp. Hier is geen enkele winkel, enkel een « Bar-Tabac » met terrasje aan de rivier.
In de kleine dorpskern ontdekken we een oud wasbekken. Het is een zware stenen constructie, ongeveer 4 meter op 2 en een meter hoog. Aan de rand zijn schuin aflopende vlakken met groeven waarop de was wordt geschuurd. De waterbak zelf is in twee verdeeld. Eén om te wassen en één om te spoelen waarin constant een straalje water uit een tuitje komt. Het water loopt van het spoelbekken over in het wasbekken. Het ding moet nog steeds gebruikt worden want het water in het wasbekken ziet zeepwit.

Terug in de camping vertrekken Hilde en Kobe naar het zwembad. Ondertussen schrijf ik ons in. We kennen wel de prijs van een standplaats en zo maar we weten niet hoeveel ze voor een MH rekenen. Ik betaal 150FF borg voor een aangepaste fiche om 220v te kunnen nemen. Ik neem ook een duik in het ronde zwembad. Kobe heeft ondertussen zijn reputatie als waterrat al lang bevestigd.

Met z'n drieën willen naar de Bar-Tabac fietsen waar stokbrood kan besteld worden. De versnellingen van Hilde's fiets haperen. Ik herstel die zo goed als mogelijk. Gelukkig dat we onze gereedschapskoffer meebrachten. In de bar bestellen we stokbroden voor de volgende dag en uiteraard installeren we ons op het terrasje. We betalen 25FF voor een pintje, een wijntje en een cola.

Vanavond maken we spaghetti Carbonara klaar. Kobe fietst wat rond en probeert wat vriendjes te maken. Het lukt niet al te best. Ze spreken allemaal Frans! Een opa en zijn kleinzoon gaan vissen aan de oever. Kobe gaat mee en ziet waarschijnlijk voor het eerst in zijn leven een vis aan de haak. Hij komt zijn plooistoeltje halen en blijft heel lang aan de waterkant zitten. Opa en kleinzoon vangen nog heel wat vis en brengen hun buit naar de caravan. Als ik terugkom van het toilet zitten Hilde en Kobe aan het water. Iets verder zit één van onze lawaaierige buren. We knopen een gesprek aan. Het schemert al. Z'n vriend brengt al zwemmend twee bootjes naar de overkant, toch wel 150m ver. De bootjes behoren toe aan twee van hun vrienden-vissers die al uitgeteld door de rode wijn liggen te snurken. Ze verkneukelen zich al op « la gueule de ces deux-la » als ze morgenvroeg de rivier op willen om te vissen en hun bootjes aan de andere oever zien liggen. De mannen zien er wat vies en ruig uit maar als we ze leren kennen, blijken het zeer sympatieke mannen te zijn. Een groepje homovrienden dat een weekje komt vissen denkt Hilde. Hoe meer ik met hen praat, hoe meer ik denk dat ze gelijk heeft. No problem. Kobe gaat slapen en Hilde gaat wat lezen in de alkoof. Ik blijf buiten zitten en trek nog een flesje wijn open. Het wordt heel stil. Het gevoel dat mij overvalt is bijna onwezenlijk. Ik zit hier aan een tafeltje onder een luifel naast een MH van meer dan een half miljoen. De maan rimpelt op de Dordogne. In de bergen hoor ik enkel wat gekraak. Nog een wijntje en dan ga ik slapen. Ik hoop dat ik de alkoof opgeraak want de wijn zit niet meer in de fles

Zondag 22.08.99
kmstand 81.395

Om 7u.30 staan de bergen volledig in de mist. Het lijkt bewolkt. Vissers vertrekken met hun bootjes. Ik hoor allerlei geluiden van dieren en vogels aan de overkant op de flanken van de bergen. Hilde ziet vissen uit het water floepen. Kobe staat op en gaat terug naar de vissers aan de oever kijken. Opa heeft alweer beet, toch eentje van 30cm vertelt Kobe. We gaan met de fiets ons stokbrood halen. 8,8FF voor twee kleine stokbroden woekert de Bar-Tabac. Tijdens het ontbijt klaart de hemel helemaal uit. Het wordt al vlug vrij warm. Vandaag wordt het een luie dag aan het zwembad of in een zeteltje aan de MH. Luieren, lezen, zwemmen.

Hilde heeft zin om aan vissers wat vis te vragen, ze vangen er veel- om op de barbecue te roosteren. Ze wil dat ik het vraag, maar ik lust niet zo graag vis. Gisteren boden vissers haar wat vis aan, maar ze weigerde beleefd. Dom , vindt ze nu zelf.

Rond een uur of tien, het is al flink donker, komen onze (lawaaierige) buren ons uitnodigen voor het drinken van « un canon ». Ik breng een stuk chorizo mee en we installeren ons in de tuinstoelen aan hun caravan. Deze ligt er vies en smerig bij. Wij krijgen hun mooiste limonadeglazen goed gevuld met goedkope rode wijn. Het viertal heeft zo te zien al enkele plastic bidonnetjes soldaat gemaakt. De vissers vertellen ons hun spannendste vissersverhalen. Soms gaan ze aan de overkant op de bergflanken paddestoelen plukken. Eén kuist voor ons een vol vergiet cêpes die ze een paar dagen geleden plukten. We drinken canons tot een uur of twaalf en hoewel we beiden nog wel zin hadden om te blijven zitten zegevierde ons gezond verstand en gingen we richting alkoof.

Maandag 23/08
kmstand 81.395

We staan op rond kwart na zeven. We willen rond negen uur vertrekken. We ruimen alles op en we laden de MH. Het lukt allemaal vrij vlot zodat we nog een half uurtje rustig een kop koffie kunnen drinken. Het bureautje, waar we nog moeten afrekenen, opent pas om negen uur. Uiteindelijk betaal ik voor 2 dagen op een nogal vuile en verwaarloosde camping 165FF. Het jobstudentinneke rekent twee personen, een kind, een standplaats én een auto aan. Vrij duur vinden we. Ik lever ook de adapter in en krijg in ruil m'n 150FF borg terug. Op de terugweg van het bureel schop ik zowaar tegen zo'n adapter die aan de voet van een elektriciteitskastje verloren ligt. Ik wijs het de weg naar onze MH en wij zijn een adapter rijker.

We vertrekken naar Treignac, 75 kilometer verder. Hilde heeft in een gids een camping gevonden met veel groen, naast een stuwmeer. Onderweg stoppen we aan een grootwarenhuis, we slaan proviand in voor een dag of drie en we tanken diesel. Op een vijftal kilometer voorbij Treignac, een leuk dorpje met nogal wat toeristen, ligt "camping de la plage". Het is hier prachtig. Op verschillende terrassen tegen de bergflank zijn er 120 plaatsen van elk zo'n 120m² tussen beuken, berken en eiken én met zicht op het meer.

De camping is slechts voor een derde bezet. Er zijn zoveel mooie staanplaatsen dat we moeilijk kunnen beslissen. We kiezen uiteindelijk voor een plekje op het derde terras met zicht op het meer. We parkeren de MH en zien dat er uit de motor wat water komt gelopen. Lichte paniek, maar het blijkt de overloop van de radiator te zijn. Ik denk dat het geen kwaad kan. En ander probleempje dat zich voordoet is dat de pomp niet direct aanslaat als we het kraantje aan de gootsteen gebruiken. Ik zal dat moeten laten nakijken. We zetten alles uit: de luifel, stoeltjes en tafeltje, de barbecue. In de namiddag maken we een wandelingetje tot aan het meer. Het is wat bewolkt, maar het is wel warm. Aan de rand van het meer ligt een groot strand. Je kan er kajakken, pedaloën, zeilen of surfen of uiteraard gewoon zwemmen. Als morgen de zon schijnt, komen we naar hier. Onder de bomen liggen een paar petanque veldjes en een minigolf en een houten kraam waar ze friet, broodjes, ijs en drank verkopen. Op het strandterrasje drinken we een lekkere frisse "eau gazeuse". Kobe speelt een rondje minigolf. Stok en bal en spel zijn volledig gratis. Leuk.

Voor het avondeten maak ik nog een tochtje met de fiets tot aan de dam van het stuwmeer. Ik kan er op wandelen en kan zo genieten van een prachtig zicht. Aan de ene kant een reusachtig meer, aan de andere kant een klein riviertje, amper een meter en een half breed. Kobe verkent ondertussen alle hoeken van de camping met zijn fiets. Hij oefent zich in het petanquen, en ondertussen probeert hij het zinnetje te memoriseren dat hij morgenvroeg nodig zal hebben om brood te halen in het winkeltje: "deux baguettes s'il vous plait". De compacte barbecue die Hilde heeft gekocht, werkt perfect. We hebben wat teveel vlees gekocht, maar eens gebakken bewaart het wel enkele dagen. Het is kwart voor negen, twintig graden, een staalblauwe hemel, we gaan aan tafel.

Dinsdag 24/08/99
kmstand 81.471

Deze nacht heb ik heel lekker geslapen. Kobe en Hilde staan pas rond negen uur op. Na het ontbijt en de afwas trekken we richting strand. We lezen wat en zwemmen wat onwennig in de rivier. De vissen zie je tussen je benen zwemmen. Om twee uur gaat het strandbarretje open. We bestellen een frisse pint, twee watertjes en voor elk een groot pak friet! We zijn toch belgen, niet? De rest van de namiddag brengen we door op het strand. Zalig, dat nietsdoen!

Vanavond zal Hilde met wat hesp en tomaten een nieuw spaghettirecept creëren. Ik heb mij voorgenomen om mij niet in de keuken te vertonen. Ik ben benieuwd. Onze frigo werkt nu enkel op 220v. Hij koelt bijlange zo goed niet als op gas. Maar het is buiten ook al bijna 30 graden.

Het is hier onwaarschijnlijk rustig. Enkele MH's hebben ondertussen ook de weg gevonden naar deze camping met faciliteiten voor MH's. De campingcargids doet zijn werk. De spaghetti smaakt best wel, maar Hilde beslist het recept toch maar niet te noteren.

Woensdag 25/08/99
kmstand 81.471

Voor het eerst op deze trip hebben we slecht geslapen. Het is binnen de hele nacht snikheet geweest. Er is ook een onweer voorbijgetrokken maar tegen het ochtendgloren verdwijnt alle bewolking en krijgen we terug een heldere hemel.

Ik trek onze frigo open en tot mijn afgrijzen stel ik vast dat de temperatuur daarbinnen zowat dertig graden bedraagt. Al onze proviand is naar de haaien. Ik heb gisteravond de frigo op gas én op 220 laten draaien. Ik dacht gelezen te hebben dat hij zo vlugger koelt. Als ik nu de documentatie erop nakijk zie ik dat 220v en gas nooit samen mogen. Ik kan mezelf wel vermoorden. We zetten alles af en starten de koelkast terug op met gas. Met een bang hart wachten we af of hij nog werkt. Na een uurtje merken we dat hij terug begint te koelen. Toch een opluchting dat er niks kapot is. Niet te verwonderen dat het deze nacht binnen zo warm was, ik had van de frigo een extra verwarmingstoestel gemaakt!

Hilde zadelt mijn fiets met de tassen en ik vertrek naar een grootwarenhuis, een afdaling van zo een 5 kilometer. Ik doe inkopen voor enkele dagen. Mijn fietstassen worden behoorlijk zwaar voor de terugweg. Tijdens de beklimming moet ik tweemaal stoppen om mijn ketting terug op te leggen. Er is een probleempje om naar de kleinste versnelling te schakelen, net deze die ik nodig heb.

Na het middageten trekken we terug naar het meer. Nu en dan krijgen we een buitje, maar dat belet niemand om te bijven zwemmen of om op het strand te spelen. Pas als de regen te lang aanhoudt, keren we terug naar onze MH. Maar door enkele opklaringen blijven we bij ons besluit om vanavond terug te barbecuen.

Er is nog wat volk bijgekomen op de camping. Eén sanitair complex is vanaf vandaag gesloten. De stijgende populatie en de vermindering van het aantal douches en wc's laat zich merken aan de netheid in het sanitair blok. Onze luifel ligt vol met berkenbladeren en door de regen zijn ze erop gaan kleven. Voor we die dichtdraaien zullen we deze toch moeten reinigen.

Kobe heeft het de laatste drie dagen naar zijn zin. We moeten nauwelijks opmerkingen geven, hij verveelt zich niet, hij zeurt niet dat hij honger heeft. Hij speelt en fietst en bovenal zingt hij voortdurend: op zijn fiets, tijdens zijn spel, als hij brood gaat halen, op het toilet en zelfs onder de douche. Vanavond is hij onze familiale toestand gaan uitleggen aan een Nederlands koppel met wie we gisteren een babbeltje hadden over mobilhomes en mooie streken in Frankrijk. Hij vertelde vooral over Sophie en Stephan. Zijn broer en zus zijn voor hem nog zeer belangrijk. Misschien besteden we daar te weinig aandacht aan.

Hilde hoopt op beter weer morgen. Maar uiteindelijk speelt het niet zo'n rol. Ook voor Hilde niet. Het blijft een leuke reiservaring. We hebben het gevoel dat we al weken "weg" zijn, terwijl we met moeite een week van huis weg zijn. Het is ook de eerste keer dat ik op reis nog geen krant gekocht heb, of geen nieuws gezien of gehoord heb. Het stoort mij niet echt. Maar toen ik deze morgen boodschappen deed, heb ik bijna een omweg gemaakt om in een toeristisch plaatsje "het laatste nieuws" of zo te kopen. Ik heb het niet gedaan. De frigo werkt terug naar behoren, de barbecue was lekker. Het is 22u00 en het begint terug te druppelen. De meeste mensen kruipen onder de wol, wij ook

Donderdag 26/08/99
kmstand: 81.471km
Ik sta op rond zes uur. Het is merkelijk frisser deze ochtend. Er hangt een dik wolkendek en het ziet er niet naar uit dat de hemel nog zal opklaren. Hilde en Kobe slapen nog. Ik geniet van de stilte. Enkel krekels verstoren die. Als het licht wordt, beginnen de kraaien hun concert. Ze lijken wel met honderden. Ik heb de kaarten uitgehaald. Misschien vertrekken we vandaag wel. Op het meer schuift een zeilboot voorbij.

Om halfnegen staan Hilde en Kobe op. Het weer ziet er nog steeds slecht uit en we beslissen te vertrekken. We ontbijten, nadien pakken we alles in, we tanken water, we lozen het vuil water en we vereffenen de rekening op de camping. Die rekening valt best mee: 155FF voor 3 dagen op een 4-sterrencamping in zo een prachtige omgeving.

We vertrekken noordwaarts. We kunnen een stukje autoweg nemen zonder péage. Wanneer we 's middags willen stoppen om een stukje te eten blijken al de "Aires" bomvol te staan met auto's, caravans en mobilhomes. De terugkeer van de toeristen is blijkbaar al goed op gang gekomen. We verlaten de autoweg en rijden naar een dorpje in de buurt waar we op het dorpsplein onze baguettes aansnijden. We rijden dan verder langs nationales en départementales richting Troyes. We willen vooral niet via Parijs rijden.

Rond 18u stoppen we aan een stopplaats voor MH's. Deze ligt nogal afgelegen en is niet echt proper, dus rijden we nog een halfuurtje verder tot in Aubigny sur Nère , een middeleeuws stadje. De Aire voor MH's ligt op een parkeerterrein aan de rand van het stadje waar ook vrachtwagens kunnen overnachten. Er staan nog twee andere MH's. Het plein is niet erg gezellig, maar naast onze MH s ligt een speelterrein voor de plaatselijke jeugd met skate rampen en een basketbalveldje. Na het avondeten speelt Kobe die ondertussen met zijn fiets al alle uithoeken van het parkeerterrein heeft verkend- met kinderen uit het dorp een leuk balspel. Met veel gebaren en wat engelse woordjes maken ze zichzelf duidelijk. Ik maak ondertussen een praatje met een Nederlands gepensioneerd koppel die het parkeerterrein opgereden zijn in hun peperdure Hymermobil. Ze vragen zich af of ze hier mogen overnachten. Als "ervaren" trekker toon ik hen onze campingcargids en -kaart en geef hen daarbij nog wat "deskundige" uitleg. Tot zij beginnen te vertellen over hun jarenlange ervaring met "Campers" . Ze trekken de wereld rond sinds '86. De Hymer is hun derde camper. Ze doorkruisten gedurende 6 maanden de Verenigde Staten en zijn al verschillende malen Turkije rondgetrokken. Nu zijn ze op weg naar de Pyreneeën waar ze samen met zestig(!) andere kampeerwagens een maand zullen rondtoeren. Daarna trekken ze op hun eentje naar zuid-Spanje (Altea) waar ze een maand of zes zullen blijven. Slik.

Vrijdag 27/08/99
kmstand: 81.817

Ik sta op om zeven uur, ik was mij en wandel naar de dorpskern. Een pleintje en straten vol met houten huisjes uit de zestiende eeuw. Enkel ruines en een toren uit de twaalfde eeuw wijzen op de middeleeuwse oorsprong.

In een boekhandel vraag ik of ze Belgische kranten hebben. Ze verkopen enkel "le soir". Ik koop hem niet. Bij de bakker haal ik wat croissants en een stokbrood en wandel terug naar de MH waar Hilde en Kobe nog slapen. Het is 8u15 en het belooft een stralende dag te worden. Hilde heeft in een folder een leuke camping gezien. Eentje met zwembaden, speelpleinen. Hij ligt in Gien en dat ligt toch op onze reisroute. We hebben geen haast en dus beslissen we van daar nog een dag door te brengen. De dame aan de receptie wil ons één en een halve dag aanrekenen omdat het pas 11u30 is en een campingovernachting pas vanaf twaalf uur ingaat. Pas als ik zeg dat we best nog een halfuurtje kunnen rondtoeren met de MH draait ze bij en rekent ze slechts één dag aan. We betalen 148FF voor een plaats. Duur, maar het is dan ook een super-de-luxe camping met drie zwembaden, natuurpark met een meertje, speeltuigen en luxe sanitair. We brengen de dag door aan het meertje en Kobe is niet uit het zwembad te krijgen. s' Avonds spelen we met zijn drieën gezellig Uno-kaartspel. We zijn blij dat we nog een dag in de streek gebleven zijn.

Zaterdag 28/08/99
kmstand 81.843

We willen vandaag vrij vroeg vertrekken. We zien wel hoeveel kilometers we vandaag rijden. Eén probleempje: langs de route die we uitgestippeld hebben vinden we op de kaart geen "gele MH's" (gratis staanplaatsen). Misschien rijden we wel door tot in Attre en overnachten we aan het kasteel. Om kwart voor negen vertrekken we. We rijden langs rustige mooie wegen in de champagnestreek. In Reims nemen we een stukje autoweg om de stad rond te rijden. Omdat we een afslag missen geraken we op een stuk péage. We schrapen ons laatste Frans geld bijeen en blijven op de autoweg tot Laon. Aan een benzinestation controleren we de bandenspanning. Deze blijkt veel te laag te zijn. We pompen er wat lucht bij en zien toch wat slijtage aan de achterbanden. We bollen verder naar Maubeuge om zo naar Mons en Attre te rijden. We hopen met de resterende diesel over de grens te raken. De diesel is in België toch zo'n 7 à 8 frank goedkoper. In de late namiddag komen we aan te Attre. Vandaag is er feest in Attre: ze verbroederen met een stadje ergens in Frankrijk. Al de inwoners lopen er op zijn zondags. Er is een "jeu de boules" op het kerkplein en het kasteel is gratis te bezoeken. Bij Simonne is niemand thuis, maar we vinden haar en mijn vader op het terras van "le vieux chaudron". We drinken samen een glas en kunnen een beetje vertellen over onze reis. Maar al vlug blijkt dat we ons ideetje om vanavond aan het kasteel te overnachten mogen vergeten. Er is vanavond nog een bal, een diner en nog één of ander evenement.

Dus rijden we verder naar Herzele. We weten dat de familie thuis een hele dag op pad zijn en dat ze pas vanavond laat terug thuis zijn. We parkeren de MH op de oprit en we veranderen de voortuin in een driesterrencamping. We maken iets lekkers klaar en we hebben het best gezellig op de oprit. Hilde haalt jeugdherinneringen boven en vertelt honderduit wat in haar jonge jaren allemaal op en in de buurt van de oprit gebeurd is.

Als rond middernacht de familie thuisgebracht worden, lijken ze aangenaam verrast. We hebben nog een leuke babbel tot dat we merken dat de enige huissleutel die we bij ons hebben niet werkt. In Merelbeke ligt nog een reservesleutel. Misschien werkt die wel en we rijden allemaal samen in de MH naar Merelbeke en terug. Het vermoeden bestaat dat ook deze sleutel niet zal passen, blijkt nog juist ook: de reservesleutel werkt ook niet. Hilde klautert over het tuinhek, ik laat mij door een keldervenster, dat een klein beetje was blijven openstaan, glijden. (een paar maanden geleden had ik dit niet moeten proberen, merci montignac!). Eens in de kelder moet ik een tussendeur openbreken. Met een minimum aan schade kan de familie eindelijk hun huis in en slapen gaan

Zondag 29/08/99
kmstand 81.352

Kobe en ik fietsen tot bij de bakker en brengen de beloofde koeken mee. Het omvormen van een mooie voortuin tot een ordinaire camping moet vergoed worden. Het wordt een gezellig ontbijt op het terras. Na de middag wassen we de MH. Het aantal vliegen waarmee we een frontale botsing hadden, is niet te tellen. Rond 16u rijden we richting Merelbeke. We stoppen even bij Leen en Andre waar we bij een glaasje wijn onze ervaringen vertellen.

Als we thuiskomen pakken we enkel het noodzakelijkste uit en we nemen de kranten en briefwisseling door. Een eerste probleemtelefoontje voor Hilde: een collega van school heeft enkele vragen en problemen Iets later rinkelt de telefoon een tweede maal. Een andere collega met andere vragen. Morgen heeft Hilde haar eerste vergadering van het nieuwe schooljaar. Ze wordt merkbaar nerveus. De druk van de school begint te stijgen. Nu al!

Ik hoop dat de Mobilhome die vlug terug kan aflaten.

Wil je ook wat bijdragen? Tips, leuke plaatjes?
E-mail via: aloys@campersite.nl