Reisverslag 2002 van Femma en Aloys

Na een nachtje slecht slapen 's ochtends verslapen...
Uiteindelijk verlaten we Kampen rond 12.30 uur, richting Apeldoorn, Arnhem, Nijmegen.

In Oss gaan we voor een kort bezoek bij uitgeverij Facile-Media (Campergids) langs, we hebben het adres ingetypt in de GPS en zonder problemen leidt het apparaatje ons tot voor de deur!

Van Oss door naar Eindhoven, waar we een bezoekje brengen aan Ineke en Bert Kouwenhoven, van Camper Centrum Eindhoven.
Na de koffie hebben ze ons nog een paar fraaie gebruikte campers van rond de €. 50.000,- laten zien, maar daarvoor achten wij onszelf nog te jong ;-))

Vanuit Eindhoven trekken we België in, maar echt ver komen we niet meer, na in totaal 428 km gereden te hebben, zijn we rond 19.30 uur in Ieper, zuid-west Vlaanderen. We overnachten hier op de camping.

Op deze camping waren we in 1995 voor het laatst geweest, en hij is er duidelijk op vooruit gegaan. Aan een circel-vormige verharding liggen de fraaie groene plaatsen tegen de bosrand. Het sanitair is uitstekend, warme douches zijn gratis. En dat voor €. 10,50!
Een *****-camping wat ons betreft!

Na de zelfbereide warme maaltijd heeft Femma reeds de krant te pakken. Dat moet ook wel, ze heeft een hele stapel kranten en tijdschriften meegenomen! Elke krant of tijdschrift die ze uit heeft kan weg, dus dat ruimt lekker op!

(We zitten niet voor niets binnen: buiten is het een beetje stormachtig en het regent...)

Hiernaast: onze eerste aanschaf op de Belgische camping! Lekker, bij het eten.

De reis gaat morgen vanaf Ieper naar Cassel, eigenlijk Mont Cassel. Een stevige 'berg' in een verder vlak Frans landschap. Vandaar naar St. Omer, een paar inkopen doen bij de bekende "Verrerie Cristallerie D' Arques", een glasfabriek
Daarna door naar de kust, Calais of het iets zuidelijker gelegen Boulogne-sur-Mer.

Woensdag 3 juli
Uitstekend geslapen, 08.30 uur eruit. Buiten regent het licht, het is zwaar bewolkt, winderig en een natte boel op de camping.

Na het ontbijt komen we tot de ontdekking dat de koelkast niet koud is. Na jaren trouwe dienst wil 'ie niet meer starten op gas. Omdat onze route toch via Poperinge gaat besluiten we daar een bezoekje te brengen aan Decuyper, een groot caravan en camperbedrijf, zoiets als de Jong bij ons.

We hebben zowel geluk als pech: geluk dat we gelijk geholpen worden. De camper achteruit de werkplaats in, men gaat er direct mee aan het werk.

De pech is dat het tegen zit. Vijf kwartier is de monteur er mee bezig. Hij kan er moeilijk bij: ventilatieroosters zitten aan de zijkant van de koelkast, de brander aan de achterkant. Uiteindelijk lukt het hem erbij te komen.

Brandertje en ontsteking schoonmaken, testen en zie: hij doet het weer!
Een en ander weer monteren en zie: hij doet het niet! $%@*#&!
Na veel gedoe, afstellen etc. werkt de zaak weer en rond 12.00 uur kunnen we onze reis vervolgen.

We hebben inmiddels wel honger gekregen, dus een luxe broodjeszaak trekt onze aandacht.
We kopen een paar bruine stokbroodjes-super-gezond met van alles ertussen en een liter ter plekke geperst sinaasappelsap.
Zo kunnen we er weer even tegen!

Frankrijk!

Ons geplande bezoek aan het aardige stadje Cassel, bovenop de Mont Cassel, valt letterlijk in het water. We zijn amper de auto uit of het begint te hozen...

De auto maar weer in dan, op naar de glasfabrieken van Arques bij St. Omer.

We bezoeken de expositieruimte van Arques en de winkel, die wegens verbouwing buiten in een enorme tent is gehuisvest.
Femma doet wat inkopen, een grote glazen ovenschaal en nog wat klein spul waarna wij ons tussen de buien door terug spoeden naar de auto.

We rijden via Bologne-sur-Mer en Le Touquet. Tegen 18.00 uur arriveren we in Le Treport, het autorijden zat.
Er is een grote, ruime camperplek met een stuk of 30 campers. We parkeren 'm in een hoekje, voor €. 4,90 (incl. water en stroom) staan we hier prima!

Donderdag 4 juli
Vanochtend scheen de zon reeds vroeg in de alkoof en... het regende niet!
De wereld ziet er opeens heel anders uit, in de zon.
Na het ontbijt even water tanken en afvaltank en toilet legen. Niet dat dat reeds nodig is, maar als de gelegenheid zich voordoet moet je het niet laten. Je weet nooit wanneer je weer de kans krijgt!

We verlaten Le Treport om 09.30 uur, richting Dieppe. We nemen de kleine weggetjes, langs de kust. Die voeren door pittoreske dorpjes, langs prachtige kasteeltjes en buitens. De gemiddelde snelheid komt daarbij niet boven de 50 km/uur...

Zo passeren we Quiberville, Sotteville en doen Fécamp aan. Prachtige krijtrotsen en vergezichten.
In St. Valery-en-Caux parkeren we op de bekende camperplek aan zee voor een strandwandeling.
Daarbij doen we ook even de alleraadigste vuurtoren hiernaast aan. Hij geeft een indruk van zowel het mooie weer als de rust, we waren zowat de enigen op het strand en de pier!

Tegen 17.00 uur arriveren we in Honfleur, het schilderachtige havenstadje net onder Le Havre.

We drinken koffie op een terrasje aan de haven. Daar fotografeer ik ook dit meisje dat zich door een kunstenmaker laat vereeuwigen.

We overnachten hier op de kade tegenover het stadje, met nog een stuk of 40 campers.

's Avonds rond 20.45 uur de 10 meter lange vishengel met draadantenne nog even opgezet, in een poging een kortegolf-verbinding met Wietse (PA3DDJ) en Anja te maken. Die zitten nu waarschijnlijk al in Noord-Spanje.

Ik heb Wietse wel gehoord, maar heel zwak. Tot een verbinding is het helaas niet gekomen...

Het is nu bijna 22.30 uur, morgen verder. Ik wil nog even in mijn (spannende) boek lezen!

Vrijdag 5 juli
Vrijdagmorgen in Honfleur, een gat in de dag geslapen. Na het ontbijt wilden we een bezoek brengen aan het museum van Eugene Boudin. Komen we er om 11.50 uur aan, blijkt dat ze van twaalf tot twee gesloten zijn!

We drinken nog een kop koffie op een terrasje aan de haven. Daarna terug naar de auto: verder!

We rijden een stuk langs de Normandische kust, door dorpjes als Trouville, Deauville, Benerville en Blonville.
In Blonville parkeren we de camper langs het strand voor een flinke wandeling.

Daarna passeren we de "Pegasus-bridge", beroemd uit de oorlog (inzet hieronder).

Op de avond vóór 6 juni 1944, dus op 5 juni rond 23.00 uur, landden hier 3 Engelse zweefvliegtuigen met ca. 200 man aan boord. In het donker, op onbekend terrein: slechts een paar mannen raakten licht gewond. Het doel was om de brug, een vitale verbinding, in te nemen. Dat is ze gelukt en ze waren de eerste geallieerden bij de inval op Franse bodem. De rest volgde pas uren later, op D-Day (6 juni 1944).

Van Caen vertrekken we om iets over 19.00 uur naar het zuiden. Ons doel is een dorpje, ca. 16 km. ten noord-oosten van Avranches. We willen de nacht doorbrengen op het erf van een "France Passion"-boer.
We zijn niet de enige: er staan al 2 Engelse campers en een Franse.
Maar ook voor ons is er nog plek bij deze boer/producent van cider en calvados.

Zaterdag 6 juli
's Ochtends na het ontbijt hadden we graag een paar flessen geestrijk vocht ingeslagen, maar de boer is even weg en de boerin kan de sleutel van de "cave", waar je kunt proeven en kopen, niet vinden.
We gaan verder...

We passeren de Mont St. Michel op afstand, daar zijn we al vaker geweest! Voorbij deze bult zwaaien we weer af naar de kust. We vervolgen de reis rustig toerend langs de Bretonse kust.

Het dorpje Le Vivier-sur-Mer blijkt tot onze verrassing over maar liefst 4 splinter-nieuwe camper-overnachtingsplaatsen te beschikken!
Twee liggen er fraai langs de kust en nodigen uit tot wandelen. Geschikt voor ca. 50 campers (zie foto).
Bij stormachtig weer kun je de beschutting van het kerkplein kiezen, tegenover de bakker. Of je zoekt een groen plekje aan de achterkant van het dorp, bij een speelplaats langs een riviertje. Blijf je overnachten dan komt er 's avonds iemand langs om (slechts) 3 euro op te halen.

In St. Malo doen we wat inkopen (de supermarkt is zo groot dat Femma anderhalf uur zoet is terwijl ik in mijn boek lees: "lees jij maar even, doe ik wat boodschappen").

Van St. Malo rijden we nog zo'n 20 km. naar het westen. Via de getijdencentrale in de Rance (18 meter verschil tussen eb en vloed!) komen we bij het schiereiland St. Jacut-de-la-Mer.

Aan de baai, links van dit schiereilandje, ligt het dorpje Notre-Dame-du-Guildo.
Bij dit dorp weten we een camping aan zee met een klein beschut strandje.
Een paradijsje bij mooi weer, en dat is het inmiddels: een strakblauwe lucht bij ca. 22 graden!
En... de Fransen hebben nog geen vakantie (eind volgende week pas) dus is het ongekend rustig op de camping!
Rechts: uitzicht vanuit de camper.

Op de foto links het strand, rond 17.30 uur. En dit op 2 minuten lopen van de kampeerauto!
Als het mooie weer aanhoudt willen we hier een paar dagen blijven.

Morgen de zwembroek maar eens uit de kast halen...

Zondag 7 juli
Zondag een rustig dagje op de camping. We hebben de zwembroeken nog maar even in de kast gelaten, het was redelijk weer, bewolkt met zo nu en dan zon. Rond de 20 graden, een tikje te fris nog om te zwemmen!
Het was wel perfect weer om bij eb te gaan "wadlopen".

(Aan de noordkant van Bretagne kan het verschil tussen eb en vloed plaatselijk wel 16 tot 18 meter bedragen. De baai waar wij aan zitten valt bij eb helemaal droog: kilometers zand i.p.v. zee!)

's Middags lekker wat geluierd, tijdschriften gelezen e.d.

Op zondagavond uit eten in restaurant "Le Vieux Chateau" achterin de baai, bij de brug. De laatste keer dat we hier zaten was een jaar of zes, zeven geleden.
Nog steeds een goed adresje!

Maandag 8 juli
Omdat we op zondag niet te ver konden lopen (we waren te laat, het was opkomend tij) zijn we op maandagochtend, wat vroeger, nog een keer gegaan.

Het is fantastisch wandelen op de drooggevallen zeebodem.
Met name vlak langs de rotskust is veel te zien en te beleven.
Op de foto links de mosselen. De mosselbanken vallen ook droog en de kwekers rijden met tractoren af en aan om te oogsten.

Rechts allerhande zeepokken e.d. (ik heb er geen verstand van).
Ze leveren in ieder geval wel een mooi plaatje op, met dat oranje alikruikje.

Zo ook de kreeft die ik ontmoette tussen een paar grote rotsblokken. Het dier was blijkbaar achtergebleven bij het terugtrekken van de zee en maakte dreigende bewegingen naar mij met zijn geopende scharen! (foto onder).

En Femma, die scharrelde al die tijd rond op de vlakte met een plastic zak in de hand. Ze verzamelt namelijk Alikruiken.
Ze vond er op een bepaalde plek zoveel, dat we nu moeten gaan schiften: welke nemen we wel mee naar huis en welke niet?
Wat ze er mee gaat doen? Dat weet nog even niemand...

Rond een uur of half twee in de middag zijn we definitief van de camping vertrokken.
We gaan nu de kust van Bretagne langs: er zijn een heleboel camperplekjes die we willen inventariseren voor de Campersite.
Aan het werk dus!

Dinsdag 9 juli
Na de nodige omzwervingen langs de Bretonse kust zaten we maandagavond in Plouha, Le Palus-Plage, een 'gat' met 2 restaurantjes en een handvol huizen aan een baaitje aan zee.
Leuke plek voor campers, er stonden er wel een stuk of 30!
Twee rijen op een speciaal gereserveerd grasveld, gratis, met een keurig toiletgebouwtje. Tussen de camperplaats en het strand vond je een parkje met petanque-banen, 2 beach-volleybalveldjes, kinderspeeltuintje en opzij een midgetgolfbaan.
In zo'n typisch dalletje, de pakweg 200 meter strand aan weerszijden afgesloten met hoog oprijzende kliffen.

Dinsdagochtend, rond 09.00 uur kwam de bakker luid toeterend aan (nee, niet "langs", daar heb je niets aan).
Radio NL Wereldomroep meldde stevige buien in Bretagne, en prompt begon het te hozen... Gelukkig bleef het de rest van de dag vrijwel droog, met afwisselend bewolking en zon.

Zwervend langs de kust tekenen we zoveel camperplaatsen op, dat ik er waarschijnlijk 2 pagina's van zal moeten maken, op de Campersite. Weinig gebieden in Europa met zoveel camperplekken!

Het is nu dinsdagavond en we staan bij een cider-boer vlakbij Lanmeur, halverwege St. Brieuc en Brest. De grote witte Hongaarse Kuvasz ligt naast de camper, alsof Bas (dat was onze hond) er nog is. De zon gaat langzaam zakken, het is tijd voor een glaasje wijn!

Woensdag 10 juli
Woensdagochtend, lekker uitgeslapen... (een eufemisme voor 'we hebben ons behoorlijk verslapen').
Rechts op de foto onze vriend, de Kuvasz.
We hebben gezien dat we bij deze cider-boer, waar we overnacht hebben, pas vanaf half 11 in de "cave" terecht kunnen om te proeven en evt. te kopen.
Om iets over half elf wandelen we het erf over, blijkt dat de familie niet thuis is!

We vertrekken aldus zonder dat men iets aan ons heeft kunnen verdienen...

Niet natuurlijk voordat Femma nog even de beide kittens van de familie heeft geknuffeld!
"Zullen we ze ontvoeren?" vraagt ze nog. Ik dacht het niet...
Een nieuwe werkdag wacht!
We gaan verder met het inventariseren van camper-plekken voor de Campersite.

Het weer is wisselend: bewolking en zon wisselen elkaar af, met zo nu en dan een stevige hoosbui.

We komen langs allerlei overnachtingsplekken, sommige niet mooi, andere echte juweeltjes.
We doen boodschappen, lunchen met stokbrood en Camembert (vaste prik) en vinden aan het eind van de middag een plekje op pakweg 20 meter van de zee.
Hier blijven we slapen!

Vanuit ons bed kijken we naar de vuurtorens...

Donderdag 11 juli
Na het ontbijt reden we naar de andere kant van het dorp, landinwaarts.
Daar staat een 'sani-zuil', een soort automaat waar je je toilet-cassette kunt legen, je afvaltank boven een riool leeg kunt laten lopen én schoon water kunt tanken.
Normaal moet je daar een munt van €. 2,00 ingooien, deze was gratis. Het zijn niet de leukste klusjes, maar ja... De afvaltanks leeg en de watertank weer vol is ook een prettige gedachte!

Onderweg langs de "aber-kust", aber is Bretons voor een bevaarbare zeearm, het zijn dus Franse Fjorden.
We zijn nog steeds onze lijst van camperplekken aan het afwerken, een broodje eten tussen de middag doen we dan ook meestal op zo'n camper-overnachtings-terrein.

Een hele aardige was die in het dorpje Lampaul-Ploudalmezeau. Prachtig gazon, met bomen omzoomd en kort bij het centrum van het plaatsje.
Trouwens, het projectiel op de foto (uiterst links) is er per ongeluk bij op gekomen: een boerenzwaluw in volle vlucht...

We staan weer op een gratis camperplekje: aan zee, met uitzicht op de in- en uitgaande zeeschepen naar Brest.
Met een verlicht Fort vlakbij en toiletten, bijna naast de camper, gehuisvest in een voormalige Duitse bunker...
Wij zijn trouwens de meest rechtse camper op de achtergrond.

Vrijdag 12 juli
Vrijdagmorgen rond 10.00 uur vertrokken bij het Fort de Bertheaume. Het is zwaar bewolkt en het miezert, dus het fort bezoeken we een andere keer wel...
We vervolgen onze speurtocht langs de kust, en komen aan het eind van de morgen in Brest, een behoorlijke stad. Hier zijn we even de stad in geweest, maar het regent nog steeds een beetje.
We bezoeken onderweg nog een fabriek van buitensportkleding, die houden opruiming rond deze tijd. Er is helaas niets voor ons bij.

Geleidelijk aan klaart het op, en wanneer we halfweg de middag in Concarneau arriveren, schijnt het zonnetje weer!

We parkeren de camper aan de haven, met uitzicht op het middeleeuwse centrum én al het in- en uitgaande scheepvaart-verkeer! Een pracht plekje.

Het pontje vaart onafgebroken heen en weer tussen onze kade en het toeristische, middeleeuwse centrum.
Voor slechts €. 0,60 p.p. laten ook wij ons overzetten.

In het centrum, behalve veel boutiques, restaurants en ijstentjes, ook een internetcafé! Femma winkelt even verder, ik duik achter een computer.

Ik kijk gauw even naar mijn Campersite-post. Maar liefst 680 mailtjes, waarvan er na het verwijderen van virussen en reclame "slechts" 80 overblijven! Die lees ik wel als ik weer thuis ben...

Zaterdag 13 juli
Na het ontbijt gaan we, voorlopig voor de laatste keer, een aantal camperplekken bij langs. Ze zijn niet altijd even makkelijk te vinden, en we krijgen er genoeg van!

Zo trekken we nog een tip van Jan Willemse na, een trouwe bezoeker van de Campersite.
Het leidt ons naar een fantastisch mooi zandstrandje, gelegen in een beschutte baai. Omdat het vandaag ook nog eens de mooiste en warmste dag tot nu toe is, blijven we een poosje en lopen langs het strand bij afgaand tij.

Er is een leuk eilandje, en rechts op de foto zie je nog het vlot waarmee de kinderen zich vermaken.
Met 2 camperplekken vlak in de buurt een ideaal plekje om een aantal dagen te blijven.
Wij vevolgen onze zwerftocht, we willen ook nog naar het zuiden!

Onderweg, op een camperplek in de duinen en bij het strand, ontmoeten we een stel vijftigers in een Hymer-camper.
Ze zijn reeds vanaf half mei onderweg. Op mijn vraag wanneer ze weer thuis denken te komen, is het antwoord: "och, half oktober... Of eerder, als we op elkaar uitgekeken zijn!"
Dan denken wij alweer aan de herfstvakantie...

We nemen een stukje snelweg richting St. Nazaire maar draaien eraf bij La Roche-Bernard. Aan een zeearm, bij een jachthaventje, weten we nog een leuke camping. Daar gaan we overnachten. Kunnen we gelijk weer eens onder de douche!

Zondag 14 juli
We hebben nog overwogen een dagje extra te blijven, maar we gaan toch weer verder. De buurjongens op de camping zijn nu, 6 man sterk, continu voor ons langs aan het voetballen en dat wordt wat irritant...

Het is vandaag zondag én 14 juli, de nationale feestdag! In een dorp onderweg is een grote rommelmarkt, dus we gaan ook even kijken.
Gelukkig voor mij (jammer voor Femma...) loopt de rommelmarkt al op zijn eind en zijn de kooplui aan het inpakken.

De foto rechts is van een typisch Bretons huisje, vond ik wel leuk!

We komen nu door een deel van Bretagne waar veel zoutpannen zijn.
In de Vendee, waar we straks naar toe gaan, kom je die ook veelvuldig tegen.
In deze "zwembadjes" laten ze zeewater lopen. Het water verdampt, het zout blijft achter. (De werkelijkheid is iets ingewikkelder, het doorloopt een aantal stadia voordat je het zout kunt opscheppen...)

Na de nodige omzwervingen overnachten we op het eiland ile de Noirmoutier.
We maken, voor het eten, nog een flinke wandeling naar de kop van het eiland. Daar bevindt zich een heel 'nest' van Duitse bunkers uit de oorlog.
Hier zit Femma op een ervan.
We eten op een terrasje aan de haven een lekkere Entrecôte met een glas witte Hoegaerden.

Maandag 15 juli
Om van het eiland af te komen hebben we een andere route uitgezocht, maar dat blijkt een probleem...
De bordjes maken duidelijk dat je langs deze weg niet mag parkeren (zijn we ook niet van plan!) en dat er slipgevaar dreigt... Je mag ook niet harder dan 50 km/uur (met een speedboot?).

Serieus: pas 's middags tussen 14.00 en 17.00 uur mag je er langs, dan is het laag water.
Het water zakte al, de reuzenkwal hiernaast van wel 60 tot 70 cm. doorsnede is op het asfalt achtergebleven. Ook een manier om aan je eind te komen...

De Vendee is toch wel heel anders dan Bretagne. Het is er vlak en uitgestrekt, met grote zandstranden. Ideaal als je de hele dag aan het strand wilt zitten, maar daar hebben we niet zo'n zin aan.
De zwemmogelijkheden zijn natuurlijk afhankelijk van het tij: bij laag water liggen er grote stukken zeebodem droog, de zee is dan vaak wel ver weg! De zeewatertemperatuur is trouwens pas zo'n 15 tot 16 graden....

Wij eindigen deze maandagmiddag een stuk zuidelijker, op het erf van een wijnboer op het eiland ile d'Oléron.
Het is een vriendelijke man, Guy Videau, met een eigen website: www.chez.com/guyvideau.
We hebben gezegd dat we morgenochtend wel even willen proeven!

Op het erf van een wijnboer moet je weer zelf koken: dat wordt dus vandaag iets makkelijks!
Terwijl Aloys de macaroni in de pan doet en het vlees bakt, snijdt Femma de uien.

Dinsdag 16 juli
We zijn vandaag een dagje op het eiland ile d'Oléron. Lekker uitgeslapen, wat gelezen en tegen twaalven eens naar onze gastheer, de wijnboer, gekuierd om zijn brouwsels te proeven.
Nou leidt proeven vaak tot kopen, vooral als het lekker smaakt! Als dan ook de prijzen onverwacht laag zijn, komen er doosjes aan te pas...
Die doosjes met witte wijn en pineau (met cognac versterkte wijn) moeten dan weer een plekje vinden ergens onderin de camper.
Rond half een verlaten we de wijnboer en zijn erf om het eiland eens te gaan verkennen.

Zo kijken we rond in Boyardville, een dorpje dat bekend is geworden door de televisiepogramma's die werden opgenomen op het in zee gelegen Fort Boyard.
De foto is gemaakt van meer dan 10 km. afstand. Je kunt het trouwens niet bezoeken; het fort is van een Franse televisiezender.

We maken ook nog een tochtje langs de kust, en eten ons stokbroodje met koude witte wijn op de trap naar een rotsenstrandje, tussen de middag.

We zijn inmiddels ruim 2 weken van huis, met nog anderhalve week te gaan.
De vraag is: wat is ons volgende doel?
We hadden nog wel naar de Pyreneën gewild, dat is nog een stuk zuidelijker. Maar waarheen in de Pyreneën? Of de Dordogne, meer landinwaarts? Een luxe probleem!

Eén ding weten we zeker: zo'n eiland als ile d'Oléron is wel leuk, maar de kust in dit deel van Frankrijk, vlak, hier en daar wat duinen, oninteressante dorpjes, vinden we niets aan...

Als onze vrienden Jack en Aly dan telefonisch melden Jack zijn verjaardag de volgende dag in Bretagne te gaan vieren, is de knoop snel doorgehakt: we gaan terug naar Bretagne! Aan het eind van de middag, rond 18.00 uur, stappen we in en vertrekken.

Bretagne blijkt verder terug dan we dachten: rond 01.00 uur, zo'n 520 km. noordelijker, schuiven we aan bij een rijtje campers op de kade in St. Malo. Bedtijd!

Woensdag 17 juli
's Morgens op tijd richting supermarkt-gigant Cora. Als we de komende dagen met Jack en Aly op de camping aan zee blijven staan (die van het weekend van 6/7/8 juli) is het wel handig de provisiekast gevuld te hebben.
De tank lust ook wel wat: ruim 120 liter diesel verdwijnt erin (de 60 litertank heeft er ergens onder de auto ooit een 90 liter 'broertje' bij gekregen). Prijs: slechts €. 0,707 bij de Cora!

Zoals ik al eerder schreef: van St. Malo rijden we nog zo'n 20 km. naar het westen. Via de getijdencentrale in de Rance (18 meter verschil tussen eb en vloed!) komen we bij het schiereiland St. Jacut-de-la-Mer.
Aan de westkant van de baai ligt de camping bij het dorpje Notre-Dame-Le-Guildo. Rond de middag installeren we ons op een dubbele plek. Het is hier nog steeds rustig!

Tegen het eind van de middag komen Jack en Aly de camping oprijden in hun recentelijk aangeschafte Fiat Ducato 2.8 Diesel, verlengd en verhoogd. Ze hebben 'm provisorisch ingericht voor deze vakantie.
Voorbij de schuifdeur, achterin een dwarsgeplaatst 2 persoons bed met een lengte van 1 meter 90. Na de vakantie begint het echte inbouw-werk!

Jack en Aly kwamen over uit Yport aan de Normandische kust, waar ze een aantal dagen op een camping hebben gestaan.
's Avonds, in het kader van Jacks verjaardag, gezellig met elkaar uit eten in het nabijgelegen dorpje.
In het eerder genoemde restaurant "Le Vieux Chateau" achterin de baai, bij de brug (zondag 9 juli).

Donderdag 18 juli
We staan nog steeds op camping "Quatre Vaux", aan de baai van St. Jacut.
Lekker even niets doen, of de bus van Jack en Aly opmeten, terwijl Jack nog op bed ligt...

Alles mag, maar niets hoeft. Het lijkt zowaar wel vakantie!

In de tussentijd heb ik mijn hengeltje (10 meter lang) overeind gezet, met een draadantenne eraan.
Met mijn mini kortegolf-zendontvangertje probeer ik 's avonds rond 21.00 uur in de 40 meterband verbinding te krijgen met Wietse en Anja, in Noord-Spanje.
Helaas, we horen elkaar wel maar de storing en drukte op de band maken de verbinding onmogelijk...

Met Jack en Aly sjouwen we weer door de bij eb drooggevallen baai.
Hier staat Jack bij een kweekbed met oesters.

Het blijft een fantastische bezigheid, het "wadlopen". En ik leef me lekker uit in het maken van heel veel foto's!

Femma en Aly zoeken nu samen alikruikjes, dus de hoeveelheid mee te slepen kalkhoudende materialen groeit met de dag...

Hieronder nog een foto van een mooie rode kwal, wij zijn er eerbiedig met een boogje omheen gelopen!

We denken er over de komende dagen nog wat verder Bretagne in te gaan.
Jack en Aly hebben met hun bus nog niet "wild" gekampeerd, en willen dat wel eens meemaken, onder "deskundige begeleiding" ;-))
Dus we blijven hier niet zo lang meer...

Vrijdag 19 juli
Omdat de dagen hier op elkaar lijken is er niet zoveel nieuws te melden.
Het is vandaag een hete dag, te warm in de zon in ieder geval, verder is het met een windje prima uit te houden!

Zaterdag 20 juli
De dagen verlopen hier wel lekker, met nietsdoen! Beetje naar het strand, wat lezen, paar radioverbindingen maken...

We hebben de schotel eens tevoorschijn gehaald, om met het mini-ontvangertje aan de laptop naar het Nederlandse journaal te kijken.
Thuis gebeurt dus ook niet veel bijzonders, weten we nu.

Deze zaterdag met Jack en Aly naar de markt in Dinard geweest. Leuk! Veel kramen met allerlei "inheemse" lekkernijen, de foto links is daarvan een voorbeeld. Na de markt hebben we op een terrasje lekker zitten eten.
Terug op de camping zak je dan weer heerlijk onderuit. Beetje mijmeren over hoe we al die kilo's er straks weer af gaan krijgen...

Zondag 21 juli
De kilo's vlogen eraf...
Ondanks de hitte (pakweg 25 graden) hebben we tot een "wadloop" besloten. Rond 10.30 uur bij eb, anderhalf uur voor de laagste stand, zijn we vertrokken voor een 2 km. lange tocht naar het schiereiland St. Jacut.
Slechts één geul moesten we door, het water kwam tot aan de knieën. Al na een uur stonden we op het schiereiland...

Maar dan komt het échte werk: de tocht over de Grand Randonnée rondom de baai, terug naar de camping.
Gelukkig ontbrak het onderweg niet aan terrasjes, zodat we ons uiteindelijk om 17.30 uur moe maar voldaan in een stoel op de camping lieten ploffen...
De barre tocht was volbracht!

Maandag 22 juli
Vandaag vertrekken we van de camping. We gaan dwars door de binnenlanden van Bretagne naar Concarneau, aan de zuidkust.
Jack en Aly hebben nog niet "vrij gestaan" met de bus (d.w.z. buiten een camping overnachten) en voor deze eerste ervaring leek Concarneau een goede keuze.
Foto rechts, een fraai Bretons huisje...

Onderweg doen we een "sanizuil" aan, zo'n paal waarbij je water kunt tanken maar ook het toilet en de afvaltanks van de camper kunt legen.
Aan het eind van de middag parkeren we aan de haven van Concarneau.
Op de foto links zitten Femma en Aly op een bankje te kijken naar de drukte op het water.

Hier blijven we dus vannacht. We gaan nog met het pontje over naar het middeleeuws centrum, winkelen en uit eten.
Morgen door naar het mooie strandje van Port Manech. Nog een nachtje "wild" kamperen en dan gaan Femma en ik weer verder, naar het noorden...

Dinsdag 23 juli
Dinsdagochtend.
Tijdens het ontbijt vaart er een Nederlands schip uit, een tweemaster.
Wij gaan direct boodschappen doen, een grote supermarkt is hier "om de hoek", en dan door naar Port Manech, het leuke plaatsje bij Pont-Aven.
Klein stukje maar, ca. 20 km.

Het is gelukkig rustig op de kleine camperplaats bij het strand van Port Manech. Een Franse camper vertrekt net en laat ons een mooi plekje voor 2 auto's.
Op de achtergrond een wat hoger gelegen gazon, we hebben de stoeltjes al buiten gezet voor de lunch!

Hiernaast het strandje en de baai, op 50 meter afstand van de auto.
Een fantastisch plekje om een paar dagen met de kampeerauto door te brengen!
Op ruim 5 minuten lopen ligt ook nog een aardig haventje, het eigenlijke Port Manech.

Woensdag 24 juli

Hier zitten we aan het ontbijt.
Femma en ik gaan straks weer onze eigen weg, langzaamaan terug richting Nederland.
Jack en Aly willen nog verder, de Vendee in en misschien richting Spaanse grens.
Het weer is vandaag iets minder dan gisteren, meer bewolking en een iets lagere temperatuur.

Voor we vertrekken drinken we nog uitgebreid koffie op het terras bij het strand.
Een leuk restaurantje, met uitzicht op strand en zee.
Uiteindelijk nemen we afscheid van Jack en Aly en vertrekken we rond de middag richting Normandië.
Die avond om 19.00 uur parkeren we de auto, na 473 km., in Honfleur.

Donderdag 25 juli

Na het ontbijt in Honfleur vertrekken we rond 10.30 uur richting Pont de Normandie, de enorme brug over de Seine.
Daarna verder naar Etretat aan de kust. Van hieruit nemen we de kleine, slingerende kustwegen langs zee.
We hebben de tijd: Femma's broer Eef verwacht ons vrijdagavond op de camperplaats in Durbuy (Belgische Ardennen).

De Normandische kust is schitterend: bijna Zuid-Limburgse landschappen, veel prachtige Normandische vakwerkhuizen, uitzichten over Zee vanaf de krijtrotsen!
We zouden er bijna wel willen wonen... Hebben we de camper niet meer nodig, dus dat doen we voorlopig nog maar even niet!

We proberen aan het eind van de middag een plekje te vinden aan de drukbezochte haven van St. Valery-en-Caux.
Dat kun je dus wel schudden, helemaal vol!
We rijden door naar Dieppe, waar we overnachten op de camperplaats.

Vrijdag 26 juli

Vroeg op, wassen en aankleden, om 08.30 uur zijn we op weg richting België. Eef en Geertje zijn eerder in Durbuy aangekomen dan gepland, dus nu wij nog.
Tegen 15.00 uur zitten we met zijn allen op een terrasje in Durbuy, aan een Belgisch biertje.
's Avonds gezamenlijk uit eten op een van de vele terrassen die Durbuy rijk is.

Zaterdag 27 juli

Op zaterdagochtend, nadat Eef en Aloys naar het dorp zijn gelopen voor verse broodjes, ontbijten we gezamenlijk. In de schaduw, het wordt vandaag zo'n 30 graden...
Dan is het tijd om naar huis te gaan.
We vertrekken rond 11.00 uur uit Durbuy. Na een lunchpauze bij Venlo arriveren we rond 16.00 uur in Kampen. De vakantie zit erop!