Athene en een nieuw rondje Peloponnesos,
van 10 september tot en met 12 oktober 2003.

Een reisverslag van Nico en Nel Bloot

Zie ook 2002: een rondje Peloponnesos

Dit jaar opnieuw gekozen voor de Griekse Peloponnesos. Het bloed kruipt immers waar het niet gaan kan.
We besloten de mooiste plekjes van 2002 weer op te zoeken en nieuwe te ontdekken, waaronder Athene. Het werden vier mooie weken met in Griekenland iedere dag opnieuw de zon aan de blauwe lucht.
Een rondreis van 4000 kilometer (uit en thuis) met verrassende ontmoetingen, spannende routes en veel tavernes.

Onze heenreis voert via Duitsland en Zwitserland naar het Italiaanse Venetië, waar we de boot nemen van Minoan Lines naar Patras.
Onze kampeerauto is een Pilote R550 uit 1990.
De overtocht Venetië-Patras boekten wij bij de Nederlandse Kampeerauto Club (NKC). Als je daar, zoals wij, lid van bent, levert je dat een korting op van 10%.

De (zeer gedetailleerde!) kaart die wij de laatste jaren in Griekenland gebruiken is die van Road Editions nummer 5: Peloponnese, opgesteld met medewerking van het Griekse leger. De schaal is 1:250.000 en in Griekenland bij iedere boekhandel of kiosk te koop voor ca. € 7,50.

Een wegwijzer die ook heel goed schijnt te zijn, is het boekje met camperplaatsen van Dr. Dieter Semmler, band 12 Griechenland. Het boekje bevat heel veel vrije overnachtingplaatsen met uitstekende routebeschrijvingen.
Onder meer te koop bij camperfirma Rossèl in Nieuwegein, tel. 030 - 606 13 14.
Prijs € 23,50.

Heeft u vragen of opmerkingen over het verslag, dan horen wij dat graag. Laat ons eens weten wat u ervan vindt. U kunt ons per e-mail bereiken via nico.bl@planet.nl en krijgt altijd antwoord terug.
Voor meer informatie over de Peloponnesos en reisverslagen van andere camperaars verwijs ik graag naar mijn website, www.griekenlandcamperland.nl.

Woensdag 10 september
Omdat we beiden nog de hele dag hebben gewerkt, vertrekken we pas om 20.00 uur uit onze woonplaats Katwijk. Op de radio is de spannende kwalificatiewedstrijd Nederland-Tsjechië, die "we" uiteindelijk met 1-3 verliezen. Het is buiten koud en rijden met de autokachel aan vlot via Rotterdam, Gorichem, richting Nijmegen.
Onze eerste overnachtingplaats is Wanssum in Zuid-Limburg. Daar was nabij de Maas een mooie GOP (Gereguleerde Overnachtingsplaats) in de Geijstersestraat. Er staat nóg een camper. (Naschrift Aloys: deze camperplaats is inmiddels opgeheven, er wordt nu bekeurd!)
De kilometerteller staat op 208. De kop is er af. Na zo'n inspannende dag is het niet moeilijk om in slaap te komen.

Donderdag 11 september
Vandaag verjaardag en haal bij de C-1000 aan de overkant een paar lekkere warme broodjes en scheermesjes. Deze laatste was ik, zo bleek vanmorgen, vergeten. Elk jaar weer spannend wat we deze keer niet bij ons hebben. Scheermesjes dus.
De broodjes smaken goed en na het ontbijt rijden via Venlo en de linksrheinische Autobahn via Alzey richting Bühl, waar een vrije overnachtingsplek moet zijn. We rijden de plaats per ongeluk zonder erg voorbij en merken dat pas na 25 kilometer. Terugrijden is achteruitgang en dus besluiten we op goed geluk het eerste de beste dorp in te rijden en daar een plek te zoeken. Dat dorp wordt Elgersweier, zo'n zes kilometer buiten Offenburg.
Op een groot plein bij de sporthal parkeren we onze Pilote. We zijn de enigen. Voorzieningen zijn er niet, maar winkels zijn op loopafstand. De kilometerstand is inmiddels 708. We eten er 's avonds heel goed bij de plaatselijke Chinees Kaiserplatz voor in totaal € 28,-.

Vrijdag 12 september
Bij de supermarkt om de hoek halen we de bekende Duitse Brötchen en nemen wat extra mee voor onderweg. Bij het verlaten van Elgersweier rijden we, om weer terug op de Autobahn te komen, op een onoverzichtelijke splitsing even verkeerd. De zon is inmiddels gaan schijnen en al vrij snel passeren we de Duits-Zwitserse grens in Basel. Het autobaanvignet zat al op de auto (overgehouden van de wintersport) en dus kunnen we meteen doorrijden. Direct na Basel tanken we 52 liter benzine bij 'Pratteln'.
We stoppen vandaag al vroeg en doen dat bij onze geliefde overnachtingplek in Bruoch, direct aan het Vierwaldstättermeer.
Het is 13.45 uur en prachtig zonnig weer. We doen ca. € 3,00 in de parkeermeter en kunnen daarmee 24 uur blijven staan. Er is een kraantje in de berm. Kilometerstand 950. Ik neem een duik in het vrij koude meer, en fris er heerlijk van op.
Rest van de dag wandelen en luieren. 's Avonds komen er nog drie campers en een grote vrachtauto op de P staan.

Zaterdag 13 september
Omdat we gisteren op de radio hoorden dat er de hele dag lange files voor de Gotthardtunnel staan, omdat er maar één van de twee tunnelbuizen geopend is, nemen we geen risico. De wekker belt ons om 05.00 uur (!) wakker.
Het is nog stikdonker als we om half zes van de P wegrijden. De weg naar de Gotthard is stil en verlaten. Zonder enig oponthoud rijden we een uurtje later de 17 km lange tunnel al weer uit. Even voorbij Lugano, vlak voor de Italiaanse grens, stoppen we voor koffie en benzine. Als we vervolgens Italië inrijden, wordt het erg druk. Het is zaterdagochtend en de Italianen zijn vroeg op pad. We komen zelfs op de Autostrada in een kleine file terecht.
We besluiten naar dezelfde overnachtingplek als vorig jaar te gaan en zo rijden we om 11.15 uur het drukke Descenzano binnen.
We vinden weer het campingveld even buiten het dorp (Lonata), het ligt pal aan het Lago di Garda en we hebben de vrije ongenummerde plekken er voor het uitzoeken.
Het sanitair houdt niet over.
Kilometerstand 1307. Heerlijk liggen luieren en veel gezwommen.
Eten 's avonds weer pizza in het restaurant dat 100 meter verder aan het strand ligt. Prijs € 21,50, inclusief een kopje cappuccino.

Zondag 14 september
Omdat de boot vanuit Venetië pas morgen gaat, hebben we vandaag de eerste rustdag. De lucht breekt in de loop van de ochtend open en er wacht een stralende dag. Veel Italianen arriveren er voor een picknick met hun camper.
We verkennen per fiets de omgeving en rijden een uurtje langs de drukke weg. Helaas is er geen fietspad. De auto's scheuren ons bij honderden voorbij. Daarom snel maar terug naar de camper, luifel uit en het water in.
Een vrouw komt bij de camper afrekenen. We moeten 2 x 5 euro betalen, een flinke verhoging ten opzichte van vorig jaar maar nog altijd niet veel. Het blijkt dat het veld alleen in de weekenden open is, maar wij mogen tot morgenochtend blijven staan.
Om acht uur begint de grote uittocht en uiteindelijk blijven we met nog een Nederlandse camper staan. Ik ga ze even begroeten. Het zijn Willem en Yvette Korzelius die mij vertellen dat ze op de Internet een reisverslag van iemand hebben gelezen die hier vorig jaar op weg naar Griekenland had overnacht. "Dat moet dan van mij zijn", zeg ik. En ja hoor, voor op het dashboard van de camper zie ik een uitdraai van mijn reisverslag. Is dat toeval of niet!
Vanavond proberen we de pizza in het restaurant van het campingveld. Het blijkt een betere keus dan gisteren. De nacht verloopt erg rustig.

Maandag 15 september
Na het ontbijt en een groet voor Willem en Yvette rijden we om 08.30 uur het terrein af op weg naar de boot in Venetië. Kopen nog even wat fruit en zitten al snel op de Autostrada. Het is maandag dus ook hier druk. Komen al snel in een lange file waar we 20 minuten zo vast staan als een huis.
Onderweg nog even koffie drinken en een brood kopen (ook voor op de boot) bij een van de vele restaurants van de grote parkeerplaatsen. Gelukkig gaat de boot pas om 15:00 uur zodat we genoeg speling hebben.

We rijden over de lange verkeersbrug Venetië binnen en parkeren de camper om 11.30 uur bij het havengebouw van Minoan Lines. Kilomterstand 1470.
Ik haal binnen de gereserveerde tickets en tap meteen met de tuingieter wat liters vers water.
Niet lang daarna kunnen we inschepen aan boord van de Pasiphae Palace en komen in één van de middelste rijen op de boot terecht. Altijd weer een indrukwekkend gezicht om al die honderden auto's naar binnen te zien rijden, onder begeleiding van de fluitende en schreeuwende bemanning.

Het grote camperdek

Het achterdek op de boot

We zetten onze horloges maar meteen een uur vooruit op Griekse tijd. Ik ga ook meteen even douchen in een van de douches die op het camperdek te vinden zijn. Daarna op het dek zitten zonnen en lezen.
We eten 's avonds in het zelfbedieningsrestaurant heerlijke mousaka en souflaki met (koude) patat. De prijs is € 21,00 inclusief salade en een kleintje wijn.

Dinsdag 16 september
Vandaag dus de hele dag op de boot. Het ontbijt doen we met het Italiaanse brood van de Autostrada. De zon schijnt inmiddels weer volop. Ik neem een duik in het zwembad van het achterdek en ga lekker zitten bubbelen in een van de drie baden. Het wordt gezellig druk op het dek, geen wonder want het is prachtig weer.
Omdat er vanavond bij aankomst in Patras niets van warm eten komt, besluiten we om 14.30 uur te lunchen in het zelfbedieningsrestaurant. We nemen de ronde tafel bij het grote raam en zien halverwege de maaltijd het eiland Korfoe naderen, waar de boot even aanlegt. De tijd vliegt voorbij en om 20.30 uur varen we de haven van Patras binnen.
Daar ontvouwt zich een bekend tafereel. Iedereen wil om onbegrijpelijke redenen tegelijkertijd van de boot afrijden, alsof er een brandalarm heeft geklonken. Aanwijzingen van de bemanning worden genegeerd. Chaos dus. Wij laten iedereen eerst zo veel mogelijk gaan en rijden om 21.00 uur de boot af.
Via de donkere tweebaans tolweg rijden we regelrecht naar Diakofto, een goed uur rijden vanaf de boot.

In Diakofto staan we rustig aan "de beach", schuin tegenover een restaurant. We luisteren 's avonds op de Wereldomroep naar een samenvatting van de Troonrede.
Er zijn geen voorzieningen, maar bij het station is een toilet met kraan. De kilometerstand is 1537.

Woensdag 17 september
Naar de voor ons inmiddels bekende bakkerij, tegenover het antieke treinstation. De bakker himself herkent mij meteen en het wordt een hartelijke weerzien. Hij nodigt ons uit om in de loop van de ochtend iets te komen drinken. We geven hem de meegebrachte cadeautjes, praten gezellig bij (in het Engels) en eten een door hem zelf gemaakt broodje spinazie.

Vriendelijke bakker in Diakofto

Griekse vrouw probeert vis te vangen

's Middags gezwommen en een eind de nabijgelegen kloof in gelopen. 's Avonds eten we de uitstekende en goed gekruide souflaki naast de bakkerij tegenover het station. We zitten buiten, vlak naast het spoor waar om half acht de laatste trein stopt. We eten vier stokjes met zelfgemaakte tzaziki en een halve liter echte retsini voor € 8,10.

Donderdag 18 september
We blijven nog in Diakofto staan.
In de loop van de ochtend wisselen we van plek en zetten de camper op de voor ons inmiddels vertrouwde plaats, direct naast de kapel, waar ook een douche is, en een kraan. We fietsen de omgeving af, doen boodschappen in de plaatselijke supermarkt en brengen de rest van de dag op strand door.

Vrijdag 19 september
Onze laatste dag in Diakofto. Drinken 's avonds bij de bakker "tea from the mountains" en krijgen een exclusieve rondleiding in zijn "keuken" en de bakkerij. De bakker vertelt ons dat hij er in 2005 mee stopt en met pensioen gaat.
's Avonds eten we weer buiten bij het souflaki-restaurant. Een Grieks echtpaar probeert met ons in contact te komen maar de taal verhindert dat jammer genoeg. Het blijft bij een aantal schouderklopjes.
Op weg naar de camper krijgen we één van de vele zwerfhonden die Griekenland telt, achter onze fiets aan. Hij weet van geen wijken en volgt ons in draf minuten lang naar de camper, waar hij uitgeput naast de deur neerploft.

Zaterdag 20 september
We nemen afscheid van onze bakker. We nemen extra brood mee mee, krijgen ter afscheid een zak bijzondere kruidenthee en rijden om 10.30 uur via de National Road naar Athene. Hier willen we drie nachten blijven. In tegenstelling tot wat we gewend zijn, zoeken we hier een camping op.
De keus valt op "camping Athens", een paar kilometer buiten het centrum. Je rijdt er automatisch langs. Het ligt aan de linkerkant van de weg (komend vanuit de richting Korinthe). De camping wordt vooraf met een niet al te groot bord (rechts van de weg) aangegeven. Wel goed kijken, want anders rijd je er zo voorbij. Kilometerstand 1697.

De camping zelf is niets bijzonder. Meest schaduwplaatsen met modern en brandschoon sanitair, dat op een Zwitserse camping niet zou misstaan. Pal tegenover de ingang van de camping stopt elke 10 minuten de stadsbus. Kaartjes koop je bij de receptie van de camping.

Bij het eindstation van de bus nemen we een stukje de metro. Richting Monestiraki met een overstap in Omonia station. We slenteren 's middags over de Plaka en door het centrum van deze fascinerende stad. Geen smog, geen hitte, maar gewoon prachtig helder en zonnig wandelweer.

We eten op een gezellig terras in een van de vele nauwe straatjes een goede pita met wat tzaziki en een frisse witte wijn. Tijdens het eten vragen kooplui of we geen cd's of verrekijkers willen kopen. Op aanraden van de ober doen we het niet. De cd's blijken namelijk niet op iedere cd-speler te passen.
's Avonds laat weer met de bus terug naar de camping.

Zondag 21 september
We blijven nog een dag in Athene.
Voor het afscheid van mijn directeur Eisse Kalk van het Instituut voor Publiek en Politiek (IPP) wil ik namelijk een videobrief maken. We schieten mooie beelden (denken we) op de Agora, de Akropolis en Plaka en krijgen steeds meer ontzag voor documentairemakers.

Bananen te koop

Uitzicht vanaf de Akropolis

Uw verslaggever op de Agora

Byzantijnse kapel op de Agora

De Agora (Griekse woord voor markt) vormde vanaf 600 v. Chr. het politieke hart van het oude Athene. Op deze bescheiden plek werd de basis voor de hele Europese beschaving gelegd. Hier werd ook Socrates aangeklaagd en terechtgesteld. De theaters, gerechtsgebouwen, scholen en stoa's, waarin winkels zaten, maakten het plein tot hart van het sociale en commerciële leven.
Er is ook een prachtig museum ingericht waardoor u een goede indruk krijgt van hoe het hele terrein er heeft uitgezien.

De zon schijnt weer volop. Na de lunch in hetzelfde restaurant als gisteren (erg druk, maar gezellig), bezoeken we de Melina Mercouri Foundation en café "Melina". Melina Mercouri was vroeger minister van Cultuur in Griekenland en kon bovendien prachtig zingen. Bij het café maken we de laatste opname voor de videobrief.

Maandag 22 september
Laatste dag Athene. In een werkelijk overvolle bus met scholieren rijden we weer naar het centrum. In Nederland zou zo'n bus alle verdere haltes voorbij rijden, maar hier wordt gewoon bij iedere halte gestopt en is het een kwestie van persen.
Vanaf het grote Omonia plein lopen we naar de grootste cd-winkel van Athene "Metropolis" en kopen we cd's van Melina Mercouri en Theodorakis. Vervolgens richting hoofdpostkantoor om de videobrief te posten.
Daarna bezoeken we de vlees-, vis- en fruitmarkt in enorme hallen.

Grote vleeshal in Athene

Veel keuze in fruit

Het is er een drukte van belang en iedereen schreeuwt er door elkaar. Van alles is volop keuze te vinden. We kopen vier kilo tomaten voor één euro. In de loop van de middag weer terug naar de camping en daarna op de fiets naar de eerste de beste supermarkt voor de dagelijkse boodschappen.

Dinsdag 23 september
We rijden 's morgens op tijd de camping af en nemen afscheid van drie dagen Athene. In tegenstelling tot wat je meestal hoort, zijn wij zeker van plan er nog eens terug te gaan. Er valt immers nog genoeg te bekijken waar we niet aan toe zijn gekomen.
Op de terugtocht passeren we het Kanaal van Korinthe, waar we een paar jaar geleden hebben overnacht naast de oude brug.

Oude brug aan het kanaal van Korinthe

Passage van grote ferryboot

We stoppen er nu voor de koffie en zien een enorme Turkse ferryboot passeren. De boot past maar net door het smalle kanaal. Altijd weer een fascinerend gezicht.
We vervolgen de weg richting Tripoli. Maken een tussenstop in Palileo Astros om uiteindelijk naar Plaka aan de oostkust door te rijden.

Plaka was vorig jaar één van de mooiste vrije plekken die we tegenkwamen en we willen er nu een paar dagen blijven. Als we op de plek aankomen, treffen we nog 14 campers aan.
Er zijn toiletten, douches (tegen betaling) en een kraan.

We eten goed in ons vertrouwde restaurant "Dolphins". Dus niet bij Maria op de hoek maar een paar meter verder.
We raken in gesprek met Canadezen die op doorreis zijn en in het dorp bij hotel Dionysos kamers hebben gehuurd.

De rekening bij Dolphins is verrassend laag, misschien omdat we "bekenden" waren.
We betalen met enige verbazing slechts
€ 15,- voor twee uitstekende maaltijden met wijn. Daar kun je inderdaad zelf niet voor koken!

Woensdag 24/donderdag 25 september
Nog twee dagen in Plaka. 's Morgens vertrekken twee andere campers. We schuiven daardoor met de camper een paar plekken naar voren en staan nu heel erg mooi aan de betonnen rand van het aangrenzende strand.
Ook nu weer, zoals tot nu toe iedere dag sinds we in Griekenland zijn, een stralend blauwe lucht.
We zwemmen, zonnen, lezen en maken kennis met Jos en Ineke Verwey van de NKC. Zij stonden er met hun Hymer al een paar dagen.
Verder maken we wat foto's van de twee broers van restaurant Dolphins (foto links) en fietsen 's middags naar het even verderop gelegen Leonidio voor een café frappée.

Vrijdag 26 september
Vandaag hadden we willen vertrekken, maar 's nachts word ik wakker met een opgezette keel en koorts. Geslapen heb ik nauwelijks. De hele nacht in de weer met paracetamol en neusdruppels. Ben verder de hele dag lam en futloos. Ik hang maar een beetje in de camper en slaap af en toe. Buiten is het zeker 28 graden.
's Avonds krijg ik voor het eerst een beetje trek en Nel haalt bij Dolphins een bordje stuffed tomatoes, "the best there is" om met de eigenaar te spreken.

Zaterdag 27 september
De koorts lijkt verdwenen en dus vertrekken we. Ik voel mij nog niet helemaal 100% maar goed genoeg om te rijden. We rijden de mooie weg dwars door de prachtige Dafnon-kloof naar het hoger gelegen Kosmas.

Door de bergen naar Kosmas

Overstekend wild

Onderweg passeren we het hoog tegen de steile rotswand gelegen Elonis-klooster. Het laatste stuk in Kosmas is vrij steil en erg smal.
We kopen in Kosmas een paar potten honing (€ 7,- per pot, foto rechts) en drinken koffie op het gezellige pleintje. Bij de fontein (naast de twee leeuwen) "tanken" we vers bronwater en laten het oude water in de put verdwijnen. Volgens de verhalen is hier het meest zuivere drinkwater van Griekenland te vinden. Tussenstand van de kilometerteller is 1970.

Koffiestop in Gythio

Camping Gythion Bay

Rijden vervolgens naar Geraki en maken een stop in de haven van het altijd mooie Gythio. Omdat vrije plekken in deze streek schaars zijn, zoeken we een camping op, de tweede deze reis.
Het wordt camping "Gythion Bay", een paar kilometer buiten Gythio.
De camping is rustig en ligt pal aan het strand. De kilometerstand is inmiddels 2013.

Zondag 28 september
We betalen voor de overnachting € 13,- en rijden de oostkust van de zuidelijk gelegen Mani in.
In de Mani waan je je op een andere planeet. Het is de meest ruige en dorre plek van Griekenland waar de sirocco 's zomers blaast als een droogoven. We rijden onder meer via Skoutari en houden even pauze in Kotronas.
In het desolate landschap verrijzen grimmige woontorens uit de rotsblokken. In Lagia parkeren we de camper op het pleintje bij de kerk (2065 km) en kopen een blik tijmhoning (€ 11,70) bij een particulier.

Foto-stop bij Vathia

Rijden via Vathia naar Porto Kagio. Hier lijkt de wereld te eindigen, de weg houdt er mee op en een vrij steil steenachtig pad brengt ons naar beneden. Het gehucht ligt aan een schitterende baai. Een prachtige plek om te overnachten. Geen voorzieningen.
Er komen nog twee Franse campers bij en een jongen uit Rusland op de fiets. Eén van de campers stond al naast ons op de camping in Athene.
Tja, de Peloponnesos is niet zo groot. We eten 's avonds in restaurant "Innokannos" voor € 23,- en praten gezellig met onze Franse buren.

Overnachten in Porto Kagio

Op de plaats rust in Porto Kagio

Maandag 29 september
Vandaag rijden we een klein stukje noordwaarts via het woontorenstadje Vathia naar Gerolimenas.
We stoppen aan de baai naast restaurant "Akroyali". Het is een mooi en rustig gehucht dat bezig is om voor toeristen een aantrekkelijk dorp te worden. Zo staat er een splinternieuw en zeer luxe hotel, wat eigenlijk totaal niet past in de omgeving.

Vrije P in Gerolimenas

Mooie baai in Gerolimenas

We lopen er naartoe en aanschouwen de praal en pracht van het interieur. We zwemmen in het bijna warme water en daarna wil ik wat vers water tappen, maar dat valt niet mee. Nergens een kraan te bekennen. Uiteindelijk beland ik bij een cafetaria waar een Poolse studente mijn gieter vult.

Inmiddels voegen zich twee nieuwe campers naast ons, waaronder een buitengewoon vitale 80-jarige Fransman met zijn vrouw.
Ze vertellen ons hun belevenissen tijdens hun verblijf in Turkije en aan de grens van Irak. "Allemaal vriendelijke soldaten die altijd naar je zwaaien".

Dinsdag 30 september
In de loop van de ochtend rijden we weer een stuk noordwaarts.
De route aan de westzijde van de Mani is veel minder spectaculair dan die aan de oostzijde.
We maken een tussenstop in de plaats Areopoli, kopen wat ansichtkaarten en schrijven die bij een kop koffie op het pleintje. Daarna lopen we nog wat rond en ik fotografeer een oude vrouw die vol trots poseert voor haar antieke bakkerij (foto rechts).

Terug in de camper wijst de thermometer 29.7 graden aan. We rijden door naar Neo Itilo, denken daar een andere plek dan vorig jaar te vinden, maar staan uiteindelijk toch weer aan het zelfde betonnen plateau. Ca. 200 meter verderop zijn aan de linkerkant toiletten en een kraan. Campers zijn hier welkom, geeft een groot bord aan.

Free parking in Itilo

Mooie zonsondergang in Itilo

Er staat hier een harde wind. Een Belgische buurman komt een praatje maken, maar helaas is de man vanwege zijn dialect niet te verstaan. We begrijpen wel dat hij vroeger ook een Pilote heeft gehad. Hij bekijkt zorgvuldig ons dashboard en de banden.
We eten goed in de naast gelegen taverne en zien een prachtige zonsondergang. De kilometerstand is 2130.

Woensdag 1 oktober
We laten Itilo achter ons liggen en klimmen stevig omhoog naar het oude dorpje Itilo. Hier lijkt de tijd lang geleden te hebben stilgestaan. We parkeren de camper, wandelen een rondje en genieten van het mooie uitzicht. Itilo is uitgestorven en het is er erg warm. Bij het café zitten de "mannetjes" van het dorp en kijken ons verbaasd aan. En dan is het toch jammer dat je de Griekse taal niet beheerst.

We vervolgen de prachtige kustweg met bijzondere vergezichten (foto links) en komen terecht in het dorp Agios Nikolaos.

Eerst zwemmen bij het strandje aan de buitenkant, we halen vers water aan de overkant en parkeren dan de camper bij de haven (foto onder). Geen voorzieningen, wel een supermarkt voor de deur.

We fietsen 's middags de mooie, maar zeer warme route naar het gehucht Trachila. De weg is af en toe zo stijl dat ook de zevende versnelling het niet aan kan.
Het weggetje in Trachila loopt dood bij een kleine "taverne" waar een oude vrouw achter een tafel zit vol met oregano. Met moeite kunnen we haar duidelijk maken dat we graag een flesje frisdrank willen.
De terugtocht gaat vijf keer zo vlug en snel dalen we weer af naar Agios Nikolaos.

Donderdag 2 oktober
We blijven nog een dag staan. Als ik 's morgens de lege gasfles verwissel voor een volle, wil de ijskast niet meer aanslaan. Bij onze Nederlandse buurman mag ik de belangrijkste zaken als boter en kaas in zijn ijskast opbergen. Een goede buur, zo blijkt ook nu weer, is vaak beter dan een verre vriend.

We pakken maar weer eens de fietsen en gaan langs de doorgaande weg naar het zeer toeristische Stoupa.
Hier zijn veel Engelse badgasten en het strand is aardig vol. We strijken op één van de zeer vele terrasjes neer en laten de drukte aan ons voorbij gaan.
We willen er geld opnemen, maar de automaat weigert om nog onbekende redenen.
Terug bij de camper probeer ik het defect van de ijskast aan de achterkant op te sporen. Het moet iets met de ontsteking zijn. Inmiddels krijg ik hulp van Ronald Lablans uit Uden die met vrouw en kind in zijn Hymer naast ons komt staan.
Samen blazen we de gasleiding door en krijgen we de ijskast weer aan de praat.
's Avonds eten we in het uitstekende restaurant "Hidden Garden", direct aan de haven, en praten nog lang na met Ronald en zijn vrouw Annette.

Vrijdag 3 oktober
Aan het eind van de ochtend nemen we afscheid van de buren en rijden eerst naar Kardimili, waar we eindelijk geld kunnen pinnen.
Hier vandaan klimt de weg stevig omhoog. We zoeken een geel afdalingsweggetje richting Kalamata. Nemen een weg naar links, maar lopen vervolgens vast.
Met moeite gedraaid en weer terug op de hoofdweg. Nemen vervolgens vlak voor Kalamata de weg naar links en rijden langs het water terug naar Akrogiali. Hier parkeren we de camper aan het water en nemen de fiets verder naar het gehucht Kitries. Een gehucht, maar wel twee restaurants met mooie terrassen aan het water en een prachtig uitzicht.
We eten hier een aantal lekkere kleine hapjes en laten ons de witte wijn goed smaken.
Terug bij de camper nemen we een frisse duik en rijden om 17:00 uur weg naar Kalamata. Hier passeren we de Lidl en doen de boodschappen, waaronder van die blauw-witte emmertjes Griekse yoghurt.

Van de Lidl rijden we naar het grote plein in Petalidi, waar we de nacht doorbengen.
Er zijn geen voorzieningen.
Petalidi is een levendig stadje met allerlei winkeltjes en restaurants. We eten 's avonds op een gezellig terras en drinken heerlijke rosé (halve liter voor € 1,50).

Zaterdag 4 oktober
Nog maar een dag in Petalidi. We verplaatsen na het ontbijt de camper naar de strandzijde (100 meter verder) en parkeren de auto aan het strand nabij de vuurtoren en het voetbalveld.
Het is een zeer warme dag. Daarom snel de luifel uitgedraaid en de zonnestoelen naar buiten. 's Middags de omgeving op de fiets verkend. 's Avonds verplaatsen we de auto weer naar het plein, waar zich nog drie campers bij ons voegen.
Midden in de nacht passeert een auto luid toeterend het parkeerterrein. Het is maar wat je leuk vindt.

Zondag 5 oktober
Alle bakkerijen zijn vandaag gesloten, dus voor de verandering eens geen vers brood. Doen het met een restant brood dat eigenlijk voor de eenden was bestemd.
We zien twee mannen die inktvissen met de blote hand proberen te vangen. Daar moet je echt vliegensvlug voor zijn. Ze vangen er twee.
We rijden verder over een weg die bij herhaling stijgt en daalt. We gaan eerst naar Pylos. Voor we naar beneden afdalen maken we eerst boven (bij hotel, opletten want je rijdt er zo voorbij) nog een paar kiekjes van de fotogenieke baai, waar Pylos aan ligt.
Lunchen op een van de terrassen aan de haven, wandelen wat rond en rijden een paar kilometer terug naar Gialova.

Hier zijn mooie overnachtings- plekken, waaronder een aantal op de stenen pier (foto rechts).
Van hieruit heb je een mooi uitzicht op Pylos. We herkennen direct de enorme mega-camper van een Nederlands echtpaar dat er al vele jaren de zomer doorbrengt.
Het is nog te warm om iets te ondernemen en daarom wachten we tot 16.00 uur en fietsen dan via een speciaal kiezelweggetje naar het strand van Voidokilia en lopen de prachtige laguna bij Petrochori.
's Avonds gegeten in hotel Zoe in Gialova, waar op dat moment vele vogelliefhebbers uit de hele wereld verblijven.

Maandag 6 oktober
Gelukkig opent de plaatselijke supermarkt om half negen haar deuren, zodat we nog op tijd vers brood hebben. Daarna zwemmen en luieren in de zon. Voor het eerst sinds ons verblijf in Griekenland begint de lucht een beetje te sluieren.
Na de lunch komen ineens Ivonne en John de Jongh uit Methoni langs. Ze waren in de supermarkt van Pilos getipt door de buren (van de grote camper) en kwamen ons speciaal even gedag zeggen. We hadden hen namelijk vorig jaar op de gemeentecamping van Methoni ontmoet, waar Ivonne Griekse en Nederlandse liederen zong en John haar op keyboard begeleidde.

Om een uur of vier vertrokken en via Vromomeri, Pigadia en Marathopoli naar Agh. Kiriaki gereden. Onderweg passeren we honderden olijfbomen. Op de radio horen we over het gure herfstweer in Nederland en over de afgesloten passen in de Alpen. Allemaal moeilijk voor te stellen in een auto waar het bijna 28 graden is.
In Agh. Kiriaki is bij het haventje, zo'n honderd meter van de doorgaande weg, een aantal vrije overnachtingplekken met zicht op de zee en het haventje. Wij zijn en blijven de enige camper.
Eten doen we, na het zwemmen, in één van de twee tavernes (de meest rechtse). Op het menu staat kalamares, huisgemaakte worst en prima tzaziki.

's Nachts hebben we last van veel blaffende loslopende honden. Om 03.00 uur horen we een auto aankomen rijden en vlak naast de camper stoppen. We horen een portierdeur slaan. Voorzichtig kijken we uit het raampje van de alkoof en zien een man achter de camper staan. Loopt daarna terug naar zijn auto en blijft zitten. Ik vertrouw de situatie niet en laat mij als een baksteen uit de alkoof vallen , start als een haas de motor en rijd er "in nachtgewaad" als een speer vandoor. De weg is onverlicht en ik kijk in de zijspiegels of we gevolgd worden. Gelukkig niemand te zien.

We rijden om na ca. 20 km in nachtelijk Kiparissia bij de eerste de beste taverne aan het water te stoppen.
Het duurde daarna nog zeker een uur voordat we de slaap weer konden vatten. Waren we terecht weggereden of niet? We zullen het nooit weten!

Dinsdag 7 oktober
Het is 09.00 uur en we komen vanwege het nachtelijk avontuur voor ons doen laat het bed uit.
Na het ontbijt rijden we naar het gele Internet Café in het centrum, bekijken de post en versturen een aantal berichten.

Van hieruit doorgereden naar Kalo Nero. Hier lijkt alles uitgestorven te zijn. Hadden ooit gelezen dat er in Elia mooie vrije plekken zijn.
We rijden hier een paar kilometer door een enorm groot bos met links en rechts plekken om te staan. Hier moet het zomers topdrukte zijn, maar nu is er bijna niemand te zien. En zo warm dat je onder de bomen moet staan, is het nu ook weer niet.
We maken een koffiestop en verlaten het bos om naar Gianitsochori door te rijden.

Vinden hier een ruime P direct aan het strand, met douche en schone toiletten. Kilometerstand 2473.
Er staan zeker nog 12 andere campers.

We hebben de camper nog maar net geparkeerd of er passeert een schaapherder met een grote kudde schapen. Een bijzonder gezicht zo dwars door al die campers.

De dichtbij gelegen taverne ziet er niet al te gezellig uit, en zeker niet om iets te eten.
We maken voor de verandering een omelet en eten er wat tzaziki bij.

Woensdag 8 oktober
Op de fiets brood halen bij het vijf minuten verder gelegen "centrum" van Gianitsochori. Het is een grote antieke bakkerij waar ik vriendelijk wordt geholpen. Op de terugweg naar de camperplaats begint het zo waar zachtjes te druppelen, voor het eerst sinds ons verblijf in Griekenland.
We besluiten na het ontbijt om naar de zwavelbaden in Kaiafas, nabij de plaats Zacharo te gaan. Dit op aanraden van een Engels echtpaar die we vorig jaar hadden ontmoet en die de baden als een van hun hoogtepunten beschreven.
De baden staan op de doorgaande weg duidelijk aangegeven. Daarna is het nog een paar kilometer over een niet al te brede weg.

Vriendelijke zusters wijzen ons de kleedhokjes en zo badderen we 20 minuten lang in een mistige grot in smoezelig water van 35 graden.
Het is er knap benauwd en er hangt een sterke rotte eierenlucht, maar het moet reuze gezond zijn voor de botten en de huid.
De entree is € 3,00 per persoon.

Een heel aparte ervaring. We voelen ons 10 jaar jonger als we wegrijden. Inmiddels is het behoorlijk gaan regenen. Prima weer om even bij de Lidl in Pirgos wat nieuwe voorraden in te slaan.
Als we binnen zijn, horen we de donder rollen. We zien buiten een inktzwarte lucht. Een ware wolkbreuk ontpopt zich. De regen valt nu met bakken en we moeten met het karretje bij de deur wachten tot de hevige bui iets afneemt. Snel inladen en wegwezen.

We rijden de mooie brede weg naar de plaats Katakolo. Een bijzonder havenplaatsje à la Volendam, dat het van cruiseschepen moet hebben die er dagelijks aanmeren en van waaruit de honderden passagiers door twee straatjes worden geperst of zich met bussen laten vervoeren naar Olympia. Meer dan die twee straatjes (een met winkels en een met restaurantjes) is Katakolo ook niet.

Zodra weer een nieuw cruiseschip in zicht is ontdooit het dorp, gaan de luiken van de ramen en worden in snel tempo de terrassen ingericht. Een komisch gezicht.
We parkeren de auto voor de nacht op de grote betonnen kade, direct aan het water en met zicht op de cruiseschepen.
Geen voorzieningen.

Naast ons staat nog een Duitse Hymer. De regen valt nog altijd met bakken. We eten 's avonds in een van de zeer vele restaurantjes aan de haven. Voor de eerste keer is de kwaliteit niet wat we gewend zijn en betalen we te veel geld voor een slechte stiffado. Moet je maar niet in zo'n toeristisch oord gaan eten, zeggen we tegen elkaar.

's Nachts krijgen we een van de zwaarste stormen over ons heen die we ooit in Griekenland hebben meegemaakt. De camper staat ondanks zijn gewicht te schudden op z'n vier voeten en de dakluiken klapperen.
De regen zwiept tegen de auto. We horen 's nachts hoe de Hymer naast ons draait.
De volgende ochtend blijkt het rood/witte vierkanten gevarenbord van de fietsen te zijn gewaaid, ondanks dat het bord met stevig draad vast zat. We speuren het terrein af in de hoop dat we het nog zullen vinden. Helaas. Er ligt wel heel veel andere troep her en der verspreid, dat door de harde wind vanuit het water op de kade is gegooid.

Op de terrasjes wordt druk geveegd en gepoetst om het weer een beetje toonbaar te krijgen, voor als er een nieuw cruiseschip arriveert. Een van de schoonmaaksters vertelt dat ze in al die jaren nog nooit zo'n storm heeft meegemaakt.

Donderdag 9 oktober
Onze laatste dag op de Peloponnesos. De storm luwt snel en het is weer droog geworden.
Na het ontbijt zien we een nieuw cruisschip binnenlopen. Winkels en restaurants zijn een kwartier later weer open.

Aan het eind van de ochtend rijden we in noordelijke richting naar Patras, waar de boot op ons wacht. We nemen 20 km voor Patras een gele weg op zoek naar een taverne. Passeren het ene gehucht na het andere, maar zien geen taverne. Het wordt uiteindelijk een pitta-tentje.

We zijn om ca. 17.00 uur bij de haven. Kilometerstand 2591.
De Ikarus Palace van Minoan Lines ligt al te wachten en we sluiten ons aan bij de ca. 20 gearriveerde campers.
We lopen naar het kantoor van ML in het centrum en kopen meteen wat gebak voor de terugtocht.

Om 21:15 uur kunnen we inschepen en krijgen een mooie plek bij het open raam toegewezen. Precies om 00.00 uur zwaaien we Patras uit.

Vrijdag 10 oktober
Om zeven uur loopt de boot de haven van Corfu binnen. Het is nog donker en dus blijven we maar in bed. Om half elf de tweede stop in Igoumenitsa. Het is ook vandaag zonnig weer, met veel wind. De boot vaart verder langs de Albanese kust. Het ziet er kaal en verlaten uit.

Kust bij Albanië

Boven op het dek

Zitten 's middags heerlijk uit de wind op het dek te zonnen. We maken in de camper een heerlijke tonijnsalade en kopen een fles Metaxa in één van de taxfree winkels.

Zaterdag 11 oktober
De boot schuift 's morgens om 07.30 uur een nevelig Venetië binnen en legt een uur later in de haven aan.

Ik koop snel nog wat verse broodjes in het restaurant voor onderweg. Het ontschepen gaat heel vlot en voor we het weten, rijden we om negen uur van boord en rijden richting Autostrada.
Het is aan onze kant vrij rustig, maar aan de andere kant staat een zeer lange file, waar geen eind aan lijkt te komen.

We komen om 15.15 uur bij de Gotthardtunnel en belanden nu zelf drie kwartier in de file, voor we de tunnel in mogen.

Om 16.45 uur maken we een uitgebreide stop in het zonnige Bruoch en zetten pas hier de klok een uur terug.
Zo lijkt de dag nog iets langer te duren.

In Bruoch passeert met veel geratel en getoeter een kudde koeien die kennelijk naar de stal gaan.
Alle dieren dragen een grote koeienbel.

We vertrekken voor het laatste stuk en rijden via Basel en Colmar naar Saverne.

In Saverne is een camperplaats achter het kasteel.
Kilometerstand is 3370 km.
We eten in restaurant "le Caveau" in de Rue de Freres.
Achteraf gezien een hele goede gok. Je kunt er uit drie menu's kiezen. Wij kiezen er één van 13 en één van 16 euro. Een prima prijs-kwaliteitverhouding. Daar komen we volgende keer zeker weer terug.

Zondag 12 oktober
We halen nog een vers stokbroodje bij de bakker. Het handige van Frankrijk, waar de bakker zondags gewoon open is.
Half elf vertrokken en via Metz naar Luxemburg gereden. Het is bijzonder rustig op de weg.

In Luxemburg blijkt de A6 naar België afgesloten. Alleen is dat zo slecht aangegeven dat we het bord net iets te laat opmerken en pas 8 kilometer verderop kunnen draaien. Heen en weer dus.
Koffiestop bij het AC-restaurant, direct na de grens met België. De kilometerstand is 3610.
Hierna volgt het lange, eentonige stuk langs Namen, Brussel en Antwerpen. Pluspunt is het wegdek dat geheel vernieuwd lijkt.

We staan nog even bij Breda in de file (daarvoor ben je in Nederland) en parkeren om even na achten de camper voor ons huis met op de teller 3995 kilometer.