Van Igoumenitsa, Lefkas en Kefalonia naar Patras,
van 8 september tot en met 9 oktober 2004.
Zie ook 2002: een rondje Peloponnesos

Een reisverslag van Nico en Nel Bloot

en 2003: Athene en Peloponnesos

Inleiding
Dit jaar (2004) kozen we opnieuw voor een vakantie naar Griekenland. We besloten in het noorden van Griekenland te beginnen en via twee eilanden nog een gedeelte Peloponnesos te doen.
Onze reis duurde ruim vier weken. Met ook dit jaar weer verrassende ontmoetingen, spannende routes en kleine tavernes.

Onze heenreis voert via Duitsland en Zwitserland naar het Italiaanse Venetië, waar we de boot nemen van Minoan Lines naar Igoumenitsa. Onze kampeerauto is de inmiddels 14 jaar oude Pilote R550. De overtocht Venetië-Igoumenitsa (heen) en Patras-Venetië (terug) boekten wij bij de Nederlandse Kampeerauto Club (NKC). Als lid ontvang je een korting van 10% op de overtocht.

Reageren?
Heeft u vragen of opmerkingen over het verslag, dan horen wij dat graag. Laat ons eens weten wat u ervan vindt. U kunt ons per e-mail bereiken via nico.bl@planet.nl en u krijgt altijd antwoord terug.
Voor meer informatie over de Peloponnesos en reisverslagen van andere camperaars verwijs ik graag naar mijn website, www.griekenlandcamperland.nl.

Woensdag 8 september
Omdat er vandaag nog gewerkt moet worden, vertrekken we om 19.30 uur. We rijden zonder files via Rotterdam, Eindhoven, Maastricht naar Luik. Onderweg luisteren we naar de voetbal kwalificatiewedstrijd Nederland -Tsjechië (2-0).
In Luik tanken we voor € 10 en rijden door naar Arlon, vlak voor de grens van Luxemburg. We overnachten op de P Victory. Het is 01.00 uur en de eerste 430 kilometer zit erop.

Donderdag 9 september
Het belooft een zonnige dag te worden. We staan om 08.30 uur op, ontbijten en maken de eerste foto van de camper. We rijden verder en zijn al snel in Luxemburg. We tanken in Cappellen en vervolgen de route richting Straatsburg. Daarna via Offenburg door Duitsland naar Basel, waar we de grens met Zwitserland passeren.
De tweede tankstop is net over de grens in Basel-Pratteln. Dan rijden we door naar onze favoriete overnachtingplaats in Buochs. Het is tegen vijven als we de stoelen uitklappen. De teller staat op 945 km. Een Duitse camper met vier personen parkeert naast ons en gaan met hun stoelen bijna boven op ons zitten!

Vrijdag 10 september
Na een vlug ontbijtje vertrekken we om 07.45 uur van de P en rijden zonder oponthoud door de Gotthardtunnel. In de tunnel passeren we de eerste 1000 km van deze reis. Om 10.00 uur een tank- en koffiestop in Lugano, vlak voor de grens met Italië. Daarna in de file voor de grens, we smokkelen een paar kilometer door de rechter bus- en vrachtautobaan te nemen.
Bij Milaan is het erg druk met vrachtverkeer, maar nog net geen files. We rijden om 13:15 uur de levendige stad Desenzano binnen en vinden onze oude vertrouwde plek op de camping aan het meer (zie vorig verslag) nog gesloten. De kilometerstand is inmiddels 1303. We parkeren daarom op het pleintje in het centrum, evenwijdig aan de boulevard.
Desenzano ligt in het zuidwesten van het Gardameer en heeft een klein oud haventje met veel uitnodigende terrassen en mooie oude panden er omheen. In de loop van de middag verkennen we het centrum en genieten van het Italiaanse ijs. We eten 's avonds in het centrum een pizza bij een echte Italiaan.

Zaterdag 11 september
We verlaten de parkeerplaats op het plein en rijden naar het camperveld. Het hek is nog steeds dicht, maar een man op het terrein laat ons binnen. Er staat nog één camper. We doen die dag weinig anders dan luieren, lezen en wandelen.
's Avonds eten we een uitstekende pizza '4 formaggi' in het gezellige restaurant. Tot heel laat klinken accordeon klanken over het terrein, afkomstig van een bandje dat is komen spelen in het restaurant.

Desenzano

Zondag 12 september
Om zeven uur ratelt de wekker. Het is inmiddels 23 graden in de camper. Volgens afspraak arriveert om 08:00 uur iemand van de camping per scooter om het hek open te doen, zodat we kunnen vertrekken. We doen snel nog even de broodnodige boodschappen bij de bakker in het centrum, die net zijn deur opent, en rijden over een rustige autostrada naar het havengebouw van Minoan Lines in Venetië.
We parkeren de camper en melden ons bij de receptie. Het is dan 10.15 uur. Om kwart voor twaalf mogen de campers met bestemming Patras aan boord. Wij, met bestemming Igoumenitsa, volgen een klein uur later.
Er staan veel vrachtauto's aan de buitenkant. Toch hebben we een redelijke plek, hebben voldoende frisse lucht en kunnen nog net naar buiten kijken. Als we door Venetië varen gaat het jammer genoeg regenen...

Venetië: zicht vanaf de boot

San Marcoplein

We bekijken de winkeltjes aan boord, nemen een douche en doen een spelletje op onze nieuwe laptop.

In het zelfbedieningsrestaurant eten we 's avonds de eerste moussaka met een heerlijke salade. Daarna gaan we terug naar de camper om te slapen.

Maandag 13 september
Het slapen ging goed maar toch was het wel erg warm op ons campingdek. De ochtend vliegt voorbij en voor we het weten arriveren we om 12.30 uur in Igoumenitsa in het noordwesten van Griekenland.
Igoumenitsa is een drukke en lelijke havenstad. We rijden langs de boulevard op zoek naar een benzinestation. Die vinden we uiteindelijk en tanken benzine voor 0.86 eurocent per liter. Daarna rijden we 10 kilometer verder naar Plataria en staan rond twee uur heerlijk aan het strand. Er staat dan 1493 km op de teller.
Er is een lange strook direct aan het water waar je de parkeerplaatsen voor het uitzoeken hebt. Plataria heeft een mooi beschutte baai en tavernes. 's Avonds lopen we naar het dorp en zoeken een restaurant uit waar we calamares eten.

Plataria

Dinsdag 14 september
We besluiten nog maar een dagje in Plataria te blijven staan. Het is vandaag zonovergoten en het lijkt ons mooi fietsweer. We verkennen de omgeving. Zien 's avonds een fantastisch mooie zonsondergang, waarna het buiten snel frisser wordt.
We eten 's avonds in het wat hoog gelegen restaurant schuin tegenover de jachthaven. Op aanraden van de eigenaar bestellen we de Helena's salad, de specialiteit van zijn vrouw. Daarna warme kaas/tomaat + grillbord. Met een halve liter retsina erbij betalen we € 22,80.

Woensdag 15 september
Nemen eerst een duik in zee en daarna per fiets om een vers broodje bij de plaatselijke bakery. We vullen het water bij de kraan aan de overkant van de camper. Eind van de ochtend verlaten we Plataria en rijden langs de mooie, goed te berijden (op de kaart witte) weg richting Parga. Parga ligt in de Griekse streek Epirus. De natuur is er prachtig en er is veel te zien. Naast stranden biedt Parga een grote vesting, bovenop de rots, talloze leuke winkeltjes en een grote keuze aan taveernes. Een kilometer voor het dorp staan al rijen bussen en auto's geparkeerd omdat Parga autovrij is. Het wordt steeds drukker en daarom besluiten we Parga maar te vergeten en door te rijden.

Na 2 uur rijden stoppen we op een mooi groot plateau met taverne en douches, in Kanali (foto rechts: de ingang is tegenover hotel Kanali).
Er staat veel wind.
We eten 's avonds in het dorp wat ongeveer 20 minuten lopen is. In een nieuw restaurant eten we naast een Nederlands echtpaar uit Middelharnis.

Donderdag 16 september
We slapen lekker en ontbijten buiten. Daarna zwemmen en fietsen. Van onze Duitse buren horen we dat er richting Aktio een Lidl is. En omdat de andere, eveneens Duitse, buren ineens hun grote Duitse vlag wel erg hoog in top hijsen, besluiten we maar snel weg te gaan. Doen boodschappen bij de Lidl en rijden naar Preveza waar we de tunnel nemen naar het schiereiland Lefkas. Bij het einde staat een tolpoort waar we 5 euro tol moeten betalen. Op Lefkas rijden we naar de provincieplaats Vonitsa. Het ligt aan een groot binnenmeer.
We parkeren de camper aan het eind van de mooie verlichte boulevard, tegenover het speeltuintje naast de kerk. Kilometerstand is 1620. We staan pal aan strand en naast een grote rieten parasol.
Eten 's avonds uitstekende kip van de grill in het naastgelegen restaurant. Daarna wandelen we langs de boulevard en vinden vrij onthaal bij Ernst en Perdie die met hun woonboot 'Halve Maan' in de jachthaven liggen.

Vrijdag 17 september
We knopen er een tweede dag Vonitsa aan vast. Wij zouden de plaats geen eer aan doen om er niet nog een dag te blijven staan. We nemen regelmatig een duik en wandelen naar de hooggelegen Citadel van het dorp en worden boven beloond met een fraai uitzicht.
De citadel wordt met Europees geld gerestaureerd, zo blijkt uit het grote blauwe bord dat bij de ingang staat. Ook kopen we een paar ansichtkaarten maar vinden nergens een winkel met postzegels. 's Avonds rijden er veel brommertjes met een verkeerde uitlaat over de boulevard, maar ja, daar is het tenslotte vrijdagavond voor. Het blijft lang onrustig buiten.

Zaterdag 18 september
We nemen nog een laatste duik in het lauwwarme water en rijden eind van de ochtend verder. We maken een tussenstop in het zeer toeristische Lefkades, de hoofdstad van het eiland. We parkeren de camper op de grote gratis P aan de rand van de stad. (1642 km). We lopen langs de haven en zien veel en vooral luxe plezierboten aangemeerd. We kijken rond in de vele gezellige winkeltjes in het centrum. De souvenirs liggen er voor het uitzoeken en aan restaurants is al helemaal geen gebrek. Wat een keuze! Het is zaterdag dus extra druk. In een muziekwinkel horen we mooie Griekse klanken en kopen voor 25 euro drie prachtige cd's met "traditional Greek music".

Vervolgens rijden we over de oostkust van het eiland naar Nidri. Ook hier veel toerisme. We rijden naar de haven en parkeren de camper naast een andere Nederlander. Het zijn Ton en Nelleke uit Mierlo die met ons reisverslag van vorig jaar een rondreis door Griekenland maken. Hun verbazing is groot als ze horen dat het verslag van mij is. Je zou bijna niet in toeval geloven! Kilometerstand: 1659.

's Middags fietsen we naar de 3 km verder gelegen watervallen, die helaas droog staan. Maar zeker het laatste stuk (dat kan alleen lopend) is de moeite waard.
Inmiddels komen er grote vrachtauto's met zigeuners naast ons staan. De auto's zijn afgeladen met planten, bloemen en enorme stenen potten. De kinderen komen onze camper inspecteren en hebben van het woord "afblijven" kennelijk nooit gehoord. Inmiddels komen er meer auto's bij en de herrie neemt toe. We besluiten de camper 100 meter te verplaatsen. 's Avonds praten we gezellig met z'n vieren in een van de zeer vele restaurants aan de haven. We moeten om 01.15 het restaurant uit en lopen terug naar de camper. Veel zigeuners liggen inmiddels buiten te slapen. 's Nachts worden we uit onze slaap gehouden door blaffende honden, maar dat is in Griekenland niet ongewoon.

Nidri en de vele zeilboten

Zondag 19 september
De dag begint met wolken en er vallen zowaar de eerste regendruppels, sinds we in Griekenland zijn. Het is echter van korte duur en de lucht breekt al snel open. We nemen om 13:00 uur afscheid van de buren en klimmen meteen de bergen in via een prachtige en rustige weg naar Vasiliki, het bijna zuidelijkste puntje van Lefkas. Kilometerstand: 1681 km.

Er zijn twee mooie grote P's voor de camper. We kiezen degene die, vanuit het dorp gezien, helemaal rechts ligt. Er staan nog zes andere campers.
We wandelen 's avonds naar een leuk restaurantje in de 'hoofdstraat', naast de telefooncellen. Je zit er prachtig onder grote kalabassen.
De kwaliteit van het eten is erg goed. Op de achtergrond klinkt mooie Griekse muziek. Nog maar een glaasje wijn dus.
In een van de winkeltjes kopen we een gedetailleerde kaart van het eiland Kefalonia, waar we morgen met de veerboot naartoe willen. Kefalonia is het zesde grootste eiland van Griekenland en het is het grootste eiland van de Ionische eilanden. Het is zeer groen en ruig.

Maandag 20 september
Na het ontbijt ga ik de tickets kopen voor de oversteek naar Kefalonia. Je koopt ze in een soort kiosk naast de plaats waar vandaan de veerboot vertrekt. Een enkele reis kost ons € 40,80.

Om 12.15 uur rijden we de boot op. Er is voldoende plaats. De boot vertrekt een kwartier later en komt om 13.40 uur in Fiskardo aan.
In Fiskardo is het bloedheet. Het is het meest noordelijke dorp van Kefalonia. Het ligt aan een baai tegenover het eiland Ithaka en is door de aardbeving van 1953 nauwelijks beschadigd geraakt.

Van Fiskardo rijden we zuidwaarts naar de mooie plaats Assos: een charmant vissersplaatsje met mooie zandstranden, witte huizen en een mooie kade. We parkeren de camper op een grote parkeerplaats aan het begin van het dorp en staan naast een groot appartementencomplex in de steigers. Het uitzicht is hier prachtig!
In Assos ligt een 16e eeuws Venetiaans fort. Het fort moest het eiland verdedigen tegen zeerovers en werd later gebruikt als Griekse gevangenis.
's Avonds zien we in de verte lichtflitsen. Om 23:00 begint het te plenzen, de regen valt met bakken uit de lucht.

De bijzondere P in Assos

Assos

Dinsdag 21 september
We besluiten nog een dagje in Assos te blijven staan. We ontdekken een kraan bij het appartement naast ons. Vanaf de parkeerplaats hebben we mooi zicht op de vele dagjesmensen die van bovenaf naar Assos komen rijden. We zwemmen, lezen en wandelen. Zien twee Italianen een octopus vangen en die vervolgens rauw opeten. Ik krijg ook een stukje, maar kan het niet waarderen. Eind van de dag, als de temperatuur een beetje dragelijk wordt, wandelen we naar het fort bovenop de heuvel.
De gevangenis is herbouwd, maar naar we later hoorden in het restaurant was het geld op, want het is nu aan vandalisme ten prooi gevallen. We maken boven mooie foto's van Assos.

De onafgemaakte gevangenis

Hoog boven Assos

's Avonds eten we originele Kephalonia Pie en fried meatballs in een van de vele restaurants. Met een liter wijn erbij betalen we 24,50 euro.

Woensdag 22 september
Eerst even zwemmen, ontbijten en koffie. Dan kopen we nog een paar potten honing van de oude man die de hele dag op een bankje zit naast de parkeerplaats. De potten kosten 7 euro (heerlijk bij de yoghurt).

We klimmen en kronkelen vanuit Assos naar boven en komen weer op de doorgaande weg. De uitzichten onderweg zijn de moeite waard, je hebt mooie vergezichten op de andere eilanden en de zee.

We stoppen op een P voor een prachtig uitzicht op de diep gelegen Myrtosbaai: volgens het boekje het mooiste strand van heel Griekenland.
Via een kronkelweg kun je naar beneden en eenmaal daar waan je op de Bahama's. Een parelwit strand aan een licht- en donkerblauwe zee.

Wij rijden verder en komen via een korte stop in Agia Efimia uiteindelijk in Karavomilos terecht (1735 km).

We parkeren de camper langs het water op 50 meter van een taverne met watermolen. Bij de taverne is een (buiten)toilet en waterkraan. Naast de camper is een heel smal kiezelstrandje, maar net breed genoeg voor onze tafel en stoeltjes.

's Middags fietsen we naar Sami, een gezellige havenplaats waar het een drukte van belang is. De vissers zijn bezig met het binnenhalen van hun vangst en het verzorgen van hun netten. De veerboten meren af en aan. Het blijkt een belangrijke aanlegplaats voor de veerboten die de Ionische Eilanden met elkaar verbinden.
De kade is een aaneenschakeling van tavernes en cafés met gezellige terrassen. Sami is ook de plaats waar de verfilming van het boek "Kapitein Corelli's Mandoline" van Louis de Bernieres met in de hoofdrol acteur Nicholas Gage is opgenomen. In veel winkels hangen nog foto's van de opnamedagen, toen heel Sami op zijn kop stond.
We eten 's avonds in Sami in het uitstekende familie-restaurant "Mermaid", waar we ons de gerechten Imam en Briam goed laten smaken.

Donderdag 23 september
Het wordt nog een dag Karavomilos. Na het ontbijt fietsen we in nog geen vijf minuten naar het ondergrondse meer van Melissani.
Hier maken we een boottochtje in het ongelooflijk blauwe water van het meertje. De gids vertelt ons over dit geologische fenomeen van het eiland: het zilte zeewater dat wegstroomt bij Katavothres bij Argostoli stroomt onder het eiland door en komt bij Karavomilos weer boven als 99% zoet water. Doordat een deel van de bovenkant van de grot, het dak, ooit is ingestort, is een gat ontstaan en verandert de kleur van het water constant door het spel van de binnenvallende zonnestralen op het meer. De entree kost € 5,00 p.p. en het boottochtje duurt 10 minuten.
's Avonds eten we weer in "Mermaid" en praten met Italianen die we eerder in Assos zagen. Terug bij de camper zitten we nog een uurtje buiten op het strandje voor een laatste ouzo.

Vrijdag 24 september
We rijden om 12:00 uur verder door de mooie bergweg naar het havenplaatsje Poros. Hier staan we om 13:00 uur op een mooie vrije plek aan de boulevard. Kilometerstand: 1765.
Poros telt ca. 1.600 inwoners en is schitterend gelegen aan de voet van de bergen Atros en Rachni. Een gezellige boulevard met winkeltjes en tavernes is uitnodigend voor een aangename avond. We eten tussen de middag zelfgemaakte tonijnsalade en genieten van de warme zon. Daarna fietsen we wat en verkennen de omgeving. In de loop van de middag begint het te regenen.
In een van de restaurantjes eten we 's avonds zuchinni + feta in aluminiumfolie met tomaat, salade en wijn voor € 17,40.

Zaterdag 25 september
Er is de afgelopen nacht veel regen gevallen. Wij staan naast een vrij grote plas water; een ongewoon gezicht in Griekenland.
We kopen wat fruit en een paar van die heerlijke Griekse gebakjes. Daarna rijden we weer verder. Stoppen eerst in Skala.

Skala staat bekend om zijn mooie stranden waar de schildpadden (Carreta carreta) hun eieren leggen. Het is er erg druk (zaterdag!) en we vinden nergens een vrije parkeerplaats.

We rijden daarom door en stoppen in het vissersdorpje Katelios, helemaal in het zuiden van het eiland. Het heeft een oude kade en veel visrestaurantjes. We zetten de camper aan het water en wandelen door het kleine centrum. Het ziet er overal rommelig en onverzorgd uit.
We eten 's avonds in een restaurant waarvan de ober ons begroet met "hello folks". Eigenlijk moet je dan meteen hard weghollen en niet, zoals wij, toch blijven zitten.
Alles wat op de kaart stond had hij niet. Dan maar een bordje koude(!) appetizers. Voor het schaaltje (oud) brood moeten we 2,40 betalen. We hebben nog nergens in Griekenland zo slecht gegeten. Het leek echt nergens op. De € 19 die wij uiteindelijk moesten betalen, was weggegooid geld. Op weg naar de camper miste ik voor het eerst de Febo!

Zondag 26 september
Een nacht met donder en regen, Daardoor onrustig geslapen. We besluiten snel te vertrekken uit deze voor ons foute plaats.
We rijden met af en toe een hoosbui via Peratata naar de levendige hoofdstad Argostoli. Het is een moderne stad en ligt bijzonder fraai aan een baai.
Het archeologisch museum (open 8.30 - 15.00 uur, behalve maandag) heeft een aantal interessante vondsten uit graven uit Mykeense tijd: wapens, sarcofagen, sieraden, gouden munten en werktuigen.
We vinden na lang zoeken geen mooie vrije plek voor de camper. De camping is gesloten. Bovendien regent het stevig. Daarom besluiten we door te rijden richting Sami en klimmen spectaculair hoog de bergen in. Met plankgas in de tweede versnelling trekt de auto het maar net. Vlak voor Sami begint de 10% steile afdaling naar beneden. Spectaculaire vergezichten.
We gaan weer naar onze vertrouwde plaats in Karavomilos en wandelen naar Sami waar we heerlijke druiven kopen en op de kade opeten.
Op de terugweg kijken we naar een plaatselijke voetbalwedstrijd. Kilometerstand: 1864.

Terug in Karavomilos

Karavomilos

Maandag 27 september
De laatste dag in Karavomilos. Eerst een vers broodje bij de bakker in de hoofdstraat, vanaf de camper 5 minuten lopen.
Na het ontbijt breekt de lucht open en het is meteen warm. We gaan op de fiets naar Agia Efimia, genoemd naar de gelijknamige witte kerk aan de kade. Deze kerk is opgedragen aan Agios Nikolaos.

Agia Efimia is zeer geliefd bij zeilers. De statige huizen aan de haven getuigen van de belangrijke functie van de plaats in vroeger tijden. Het was ooit het commerciële centrum en de aanvoerhaven van het noordelijk deel van het eiland. De boten brachten een paar keer in de week post, kranten, passagiers en goederen van en naar Sami, Fiskardo en Ithaki. Tegenwoordig is Agia Efimia een gezellige plaats die de authentieke sfeer heeft weten te behouden.
's Middags wandelen we weer naar Sami en kopen tickets voor de boot naar Patras. We moeten hiervoor € 89,70 betalen.
's Avonds eten we onze afscheidsmaaltijd in "Mermaid".

Dinsdag 28 september
De wekker gaat om 07:00 uur af.
Snel even naar de bakker voor ons vroege ontbijtje.
Om 07:50 uur rijden we naar de Blue Star Ferry in de haven van Sami. De boot komt net aanmeren. We zijn duidelijk niet de enigen: veel bussen, vrachtauto's en een paar campers.
Om 08:15 uur rijden we aan boord, begeleid door chaotische aanwijzingen van het dekpersoneel. Vertrek om half negen.

Aan boord raken we aan de praat met een Amerikaanse Griekse vrouw die een huis heeft op Kefalonië en nu na vier maanden weer terug gaat naar Amerika. Ze vertelt over de hoge woninglasten die de laatste jaren zo zijn gestegen.

Om 11:15 uur komen we in Patras aan. We rijden de boot af en zoeken een plekje om aan de haven te staan. Dat vinden we niet dus dan maar doorrijden richting Delphi. We rijden over de prachtige nieuwe Rion-Antirion brug (2,5 km) die de verbinding vormt tussen de Peloponnesos en het vaste land. Aan tol betalen we € 15.
Over de brug gaan we rechtsaf richting Delphi. We stoppen al snel in het eerstvolgende dorp Platanitis en zetten de auto aan het water. Hier vinden we een kraan en douches. Even een half uurtje koffie en ontspannen. Vervolgens rijden we verder naar Nafpaktos. Vlak daarvoor zien we opeens een Lidl en doen we boodschappen.

Nafpaktos heeft een schilderachtige haventje maar parkeren is er onmogelijk. We rijden tevergeefs nog een paar keer heen en terug. Geen plek. Dus weer doorrijden en zo komen we in het gehucht Agios Nikolaos. Hier staat een zeer krachtige wind, er is geen bakker en in het restaurant zitten we straks waarschijnlijk met ons twee.

Dit alles doet ons besluiten door te rijden naar Eratini. Op de boulevard zijn voldoende parkeerplaatsen. Kilometerstand: 1951.
We eten 's avonds eggplants, meatballs en feta-salade en kijken met de eigenaar naar de voetbalwedstrijd Olympiakos-Liverpool.
Op de terugweg naar de camper willen we nog even naar de mooi verlichte kerk lopen, maar een agressief uitziende, blaffende hond doet ons besluiten de klim naar boven te staken.

Woensdag 29 september
Eerst even een frisse duik en na het ontbijt rijden we richting Delphi. De eerste tussenstop willen we maken in het idyllische Galaxidi aan de Korinthische Golf (de Grieken noemen het stadje graag lachend "Milk (gaéla) and Vinegar (xiédi)".
We proberen in het dorp naar de haven te rijden maar lopen vast in een nauw straatje waar ineens een putdeksel omhoog gaat, gevolgd door een wegwerker. Of we maar terug willen rijden!
Achteruit dus. We raken vast in een haakse bocht en weten na veel manoeuvreren tussen hoge stoepranden en met zweet op het voorhoofd uiteindelijk weer op een doorgaande weg te komen. We snappen nog altijd niet waarom we de haven niet hebben gevonden. We bewaren Galaxidi voor een volgend jaar en rijden door om op een P even te stoppen voor koffie. We hebben van hieruit mooi zicht op Galaxidi.
We rijden door tot badplaats Ithea en vinden een prachtige vrije plek aan het eind van de boulevard, direct aan strand nabij hotel Panorama. Itea is een grote plaats met veel winkels, hotels en restaurants.
We raken aan de praat met de bewoners van het huis waar we naast staan en drinken op hun aanraden in café Miami een tsipouo (sterk Grieks drankje) met wat snacks.

Donderdag 30 september
We kopen wat gebak en rijden langs honderden amandel- en olijfbossen naar het beroemde Delphi, het middelpunt van de wereld voor de oude Grieken. Het is een klim van 16 kilometer over een mooie weg die zich naar boven slingert. Na een half uurtje staan we op de eerste camping van deze reis, camping Apollon. Het weidse uitzicht beneden op de Golf van Itea en omgeving is in één woord adembenemend. We klappen de stoelen uit en genieten. Kilometerstand: 2010.

Camping in Delphi

Bestaat er een mooier uitzicht?

's Middags lopen we naar Delphi (30 min.) en bezoeken de Tempel van Apollo met het Orakel, de Schatkamer van de Atheners, de Castiliaanse Bron en de Heilige Weg.
Ook bezoeken we het museum waar alle archeologische vondsten uit de omgeving zijn ondergebracht, onder andere het beroemde bronzen beeld van de Wagenmenner uit 475 vóór Christus.
Vrijdag 1 oktober
Als je op een camping zo'n mooi uitzicht hebt, ben je verplicht er nog een dag aan vast te knopen. Dat doen we dus.
's Morgens lezen en luieren,
's middags nog een keer naar het centrum dat alleen bestaat uit twee straten met hotels, hotels en hotels... In de zomer moet het hier krioelen van de mensen maar nu is het erg rustig.
We doen wat boodschappen en eten voor de verandering eens in de auto.

Zaterdag 2 oktober
Omdat de minimarkt op de camping pas om 10.00 uur los gaat, moeten we het zonder brood doen. Dan smaakt het ontbijt toch een stuk minder. Nadat we alles geleegd en bijgevuld hebben, ga ik afrekenen. We moeten 20 euro per dag betalen, incl. stroom.
Om 11.30 uur vertrekken we en rijden de prachtige bergweg richting Arahova. Het is erg druk (zaterdag!) in dit 900 meter hooggelegen ski oord. Overal hangen handgeweven kleden met Griekse dessins. Het dorp is verder bekend om zijn rode wijn en kaas. Overal staan auto's dwars geparkeerd. Dus rijden we maar door. Wel jammer, want het zag er allemaal erg vrolijk uit. Even buiten Arahova stoppen we om wat foto's van het dorp te maken.
Weer een paar kilometer verder zien we een bijzonder standbeeld ter nagedachtenis aan de gevallenen in de Tweede Wereldoorlog.
We rijden de mooie route tot Livadia en van hieruit de vlakke rit naar Thiva. Hier rijden we verkeerd en zoeken de richting Elefsina. Draaien en terug! Bordje gemist. We rijden door en arriveren rond drie uur via een nieuwe asfaltweg naar beneden in Porto Geromeno (stand: 2169 km). Hier moet het toerisme duidelijk nog op gang komen.
We zetten de kampeerauto op de boulevard nabij het strand (naast het kapelletje Agios Nicolaos). Eten 's avonds in het dorp in een restaurant dat die dag voor het eerst open is. Vader, moeder, twee dochters en zoonlief zwaaien ons uit.

Aan het strand van Porto Geromeno

Zonsondergang in Porto Geromeno

Zondag 3 oktober
Om 11:00 uur vertrekken we en klimmen de asfaltweg terug naar boven. We volgen nu de geel/groene en bijzonder mooie bergroute en rijden via Psatra (lang strand!) naar Alepochori. Onderweg zeer fraaie uitzichten.

Fraaie vergezichten

We moeten wel een keer stoppen om bij een bakkerij de weg te vragen, want de richtingsborden zijn ineens verdwenen of staan in het Grieks vermeld.
In Agh. Satira volgen we de borden Loutraki. Wat een uitzichten! Onderweg een koffiestop in Psiari. Daarna denderen we naar beneden via Perachora naar de kust. Komen uiteindelijk in Loutraki, gelegen in het noorden van de Golf van Korinthe.
De unieke combinatie van klimaat en natuur maakt deze stad, vroeger Thermae genoemd, een zeer geliefd vakantieoord voor de Grieken zelf. Loutraki is gekend vanwege haar zuivere, geneeskrachtige bronnen die minstens evenwaardig zijn aan Vichy of Evian. De stad is tevens de zomerresidentie van het Egyptische koningshuis.

We rijden langs de mondaine boulevard. Het lijkt wel Scheveningen op een zomerdag. Terrassen puilen uit en overal zijn mensen. We rijden verder via de laaggelegen oude brug over het beroemde kanaal van Korinthe, tot voor kort de enige verbinding van het vasteland met de Peloponnesos. Dan volgen we de kustroute en stoppen bij het eerste dorpje (kilometerstand: 2250). Er zijn douches op het strandje. Dus lekker zwemmen en relaxen.
Vijftig meter verder zit een naar later blijkt Nederlandse vrouw te zonnen die wordt lastiggevallen door een Griek die ineens zonder onderbroek uit zijn auto naar haar toeloopt. De vrouw komt bij ons zitten en de man verdwijnt.
We rijden later via de zeer drukke National Road naar Diakofto en parkeren de camper aan de zeekant op de voor ons bekende plaats naast de kapel (kilometerstand: 2327 km).

Maandag 4 oktober
Om half negen fiets ik naar onze vriend, de bakker Gerolimas. Wij kennen hem al enige jaren sinds we onze vakanties in Griekenland doorbrengen. De begroeting is hartelijk! We worden meteen uitgenodigd om tussen de middag iets te komen drinken en eten.
Na het ontbijt zien we twee precies dezelfde Hymers (B564) bij het haventje parkeren. Nieuwsgierig als ik ben, ga ik even kijken waar ze vandaan komen. Het zijn vier sympathieke Belgen uit Antwerpen, te weten Emile en Noélla en hun vrienden John en Liliane. Noélla komt de camper uit en vraagt verbaasd: "zijt gij dan misschien Nico Bloot?" Het blijkt dat ze ons reisverslag van 2003 in de camper hebben liggen en het als leidraad voor hun rondreis gebruiken.
Tussen de vier Belgen en ons klikte het meteen en we wisselen onze ervaringen van deze reis met elkaar uit. Om drie uur eten we bij bakker Gerolimas; daarna fietsen we door de omgeving van Diakofto.

Dinsdag 5 oktober
Eerst uitslapen, zwemmen en naar de bakker. Zijn uitgenodigd om bij hem tussen de middag te komen eten: zelfgemaakte stuffed tomatoes met feta. Erg lekker. Praten 's middags met de Belgische buren. Een van hen overweegt hun camper te verkopen en dat zien wij wel zitten, aangezien we langzamerhand aan een nieuwe toe zijn. Eind van de middag maken we een lange wandeling langs olijfbomen, velden en huizen in aanbouw.
's Avonds eten we gezellig met de Belgische buren in het souflaki-restaurant, welke direct naast de spoorbaan ligt. Hebben grote lol als de trein twee keer voorbij gaat en wij elkaar daardoor niet meer kunnen verstaan en overgaan in gebarentaal.

Het Centraal Station van Diakofto

Eten bij vrolijke Gerolimas

Woensdag 6 oktober
Eten 's middags weer bij de bakker en maken daarna kennis met nieuwe buren: het zijn Dolf en Mieke die met hun camper door Griekenland trekken.

's Avonds weer uit eten met de Belgische vrienden uit Antwerpen (foto rechts).

Donderdag 7 oktober
De laatste dag in Diakofto. Nemen afscheid van de bakker die meldt dat hij volgende maand met pensioen gaat. Samen met de twee Belgische campers rijden we in colonne richting de boot in Patras. Doen daarvoor eerst nog even boodschappen (olijfolie en ouzo) bij de Lidl in Egio en rijden vervolgens naar de nieuwe brug.
Maken mooie foto's en rijden via het benzinestation voor de laatste goedkope liters naar de haven waar de boot al ligt aangemeerd. We hebben de campers geparkeerd en lopend de tickets geregistreerd in het kantoor aan de overkant van de drukke boulevard. Kilometerstand: 2390.
Doen daarna met z'n allen in het centrum een frappé en lopen om zeven uur langzaam terug naar de boot.
Het inschepen gaat zoals altijd weer zeer chaotisch. Ook dit keer weer geen plaats aan de buitenkant, maar kunnen nog voldoende "naar buiten" kijken. De boot komt behoorlijk vol te staan met opvallend veel Zwitsers die van vakantie terugkeren. De boot vertrekt om 00.15 uur richting Venetië. We staan boven op het dek als Patras steeds verder uit het zicht verdwijnt...

Vrijdag 8 oktober
Hebben een slechte nacht, waarschijnlijk vanwege het geluid van het trillen van de boot en omdat we niet voldoende hebben gegeten. We missen nu al de souflaki. In Corfu komen weer veel Zwitsers aan boord. Zitten op het dek in de zon en bekijken alvast onze e-mail op een van de computers in het internetcafé, dat tegenwoordig op de boot te vinden is.

Zwemmen op de boot

Eén van de bars aan boord

We eten 's avonds nog een keer met onze Belgische vrienden in het zelfbedieningsrestaurant. Zodra we klaar zijn met eten, worden we op ietwat merkwaardige wijze verzocht de tafel te verlaten. Natafelen is er dus niet bij, dat doen we dan maar op het campingdek. Morgen een inspannende dag, dus liggen we vroeg te bed.

Zaterdag 9 oktober
De intercom op de boot wekt ons om zeven uur. Ontbijten terwijl we een mistig Venetië binnen varen. We meren om negen uur aan bij de kade en nemen afscheid van onze Belgische vrienden.
Om half tien rijden we van boord en staan in een lange rij om langs de douane het haventerrein te verlaten. Rijden vervolgens tot 13:15 uur door en maken dan ca. 20 km voor Milaan een koffiestop.
Vlak voor Como wordt op de borden boven de weg gewaarschuwd voor een lange file. We verlaten daarom vlak voor de grens de snelweg en rijden een stuk binnendoor tot na de grens. Krijgen nog een nieuwe file van 3 kilometer voor de Gotthardtunnel en stoppen vervolgens voor koffie in het Zwitserse Buochs (2896 km), de plaats waar we op de heenweg hebben overnacht.
Daarna rijden we via Basel (grensovergang) en Freiburg, Offenburg, Strasbourg naar Saverne in Frankrijk. We parkeren op de grote gratis P nabij het kasteel. Het is inmiddels 21:15 uur en de kilometerstand wijst 3200 km aan.

Zondag 10 oktober
De laatste vakantiedag. Om half negen rijden we de laatste 600 kilometer stuk via Luxemburg, Brussel, Antwerpen naar de thuishaven Katwijk. Om half zes parkeren we de camper naast het huis. De camper wil graag terug, wij ook: kilometerstand 3800 km.