Vertrek zondag 13 juni.
Om 09.00 uur vertrokken we vanuit Warnsveld richting Lochem naar de A1 in Hengelo. Vlak voor Hengelo roken wij een sterke gaslucht vanuit onze camper. In eerste instantie dachten wij dat de lucht van buiten kwam, maar de lucht bleef aanhouden. Goede raad was duur. Zo snel mogelijk zochten we een parkeerplaats om uit te zoeken wat het probleem was. Gelukkig vonden wij een grote parkeerplaats aan de A1 en parkeerden de camper op het uiteinde van de parkeerplaats. Na enig onderzoek bleek dat het overloopventiel van onze LPG tank, gas lekte. Dit was niet te stoppen. Gelukkig kwam er een man van de ANWB aanrijden (die van een welverdiende middagpauze wou genieten) die ik gevraagd heb het e.e.a. te onderzoeken. Hij vond het een kwalijke zaak en belde de politie. Na enkele minuten kwamen 5 brandweerwagens aanrijden compleet met sirenes en zwaailichten. De hele parkeerplaats werd afgezet en alles moest uit de buurt. Toen bleek dat de 80% vulling van onze LPG tank niet goed werkte en de tank bleek voor 94% gevuld te zijn!!!!! Na enkele spannende minuten kon de brandweer een T-stuk aanbrengen tussen de leiding en de tank. En zo kon het gas ontsnappen. Tegelijkertijd werd met een nevelstraal het gas naar beneden gehouden. Na ruim anderhalf uur was het probleem opgelost en konden wij onze vakantie vervolgen( of opnieuw beginnen?)

We vervolgden de A1 tot Osnabrück en daarna via de A23 richting Bremen en Hamburg. In Hamburg namen we de 5 in de richting Pinneberg, Itzehoe, Heide en Husum. Onderweg bleek onze 27 MC verbinding niet goed te werken. Willy en Ida kregen geen of nauwelijks contact met ons. In Husum hebben wij een elektronica zaak opgezocht en daar bleek een eind tor kappot te zijn. Na vervanging van deze module hebben wij de reis voortgezet en kwamen rond 19.00 uur aan in Schobûll, camping "SEEBLICK" aan het wad.

Maandag 14 juni.
Om zeven uur werden we wakker gemaakt door de meeuwen en na een heerlijk ontbijt vertrokken we om 09.00 uur naar Hantsholm. Daar zou ons de volgende dag de veerboot naar Noorwegen brengen. Even terug naar Husum via weg nr 5 naar Ribe en Varde aan weg nr 11. Onderweg genoten we van de lunch en het uitzicht op het eiland ROMO. Dit is zo uniek, je kunt namelijk met de auto het strand op tot aan de zee. Het zand is daar zo hard dat je zelfs geen sporen van de banden kunt zien. Daarna hebben we de weg vervolgd(11) naar Halstebro, Thisted en Hantsholm. We zijn om 18.30 uur aangekomen in Hantsholm en hebben de camper geparkeerd op het haventerrein. De eerste auto's voor de overtocht van de volgende dag stonden er al. We hebben ons gewoon aangesloten en hebben daar tevens de nacht doorgebracht.

Dinsdag 15 juni.
Om 06.30 hebben we ingecheckt en ons opgesteld om de boot op te gaan. Hier kwamen we erachter dat Willy zijn benzinetankdop niet meer had. Deze was waarschijnlijk blijven liggen in Norse waar wij nog getankt hadden. Dat was zo'n 14 km terug. Met onze eigen vervoermiddelen konden wij de dop niet meer halen, omdat we geheel ingesloten waren. Goede raad was duur. We hebben een man van Fjordline aangesproken en het probleem voorgelegd. Deze aarzelde niet en gaf ons de sleutels van de dienstauto en zo konden wij de dop gaan halen. Bij aankomst bleek het station nog tot 7.30 u.gesloten te zijn. Dus maar wachten. We werden wel nerveus, want de boot vertrok om 08.45 uur. Gelukkig was de dienstdoende pompbediende op tijd en konden we weer met tankdop op pad naar de boot. Rond acht uur waren we weer bij de boot die om 08.15 uur binnenkwam varen.

Rond 09.00 uur voeren wij de haven uit richting Noorwegen op een kalme en rustige zee. Om 15.15 uur, aankomst in Egersund, waar, na het verlaten van de boot, enkele auto's en campers gecontroleerd werden op ............noem het maar op. Gelukkig konden wij met onze gedistilleerde dranken verder. Op ongeveer 3 minuten rijden van de haven vonden wij een leuke camping , genaamd "Hauen" , met een uitzicht op het Fjord. Hier zagen we de ferry weer vertrekken. Op deze plek genoten we nog heerlijk van de aanwezige zon en van het fantastische uitzicht.

Woensdag 16 juni.
De camping verlaten rond 10.00 uur en in de richting Kristiansand naar Helleland via de E39 gereden. We moesten een klein stukje tolweg ( N.Kr. 20) nemen om door Kristiansand te komen. Eigenlijk was het de bedoeling om op de camping van Kees Verkerk te gaan staan, maar dat is er niet van gekomen. Na Kristiansand weg nr 9 genomen naar Evje via Flekkefjord en Sogndal.( het begin van het Setesdal) Daar aangekomen het stadje bezocht en geluncht. Op weg naar de camping “Hornnes”in Hornnes waar wij om ongeveer 17.00 uur aankwamen. Er was geen beheerder aanwezig. Hebben daar een mooi plekje aan het meer gevonden. 's Avonds kwam de beheerder langs om af te rekenen.

Donderdag 17 juni.
Bijtijds vertrokken en onze route vervolgd via het Setesdal. De eerste sneeuw en watervallen en stroomversnellingen gezien. Vanuit Hornnes naar Evje weg nr 9 volgend naar Bygland (eerste eland-Elk gesignaleerd).

Vrijdag 18 juni.
Om 09.00 vertrokken voor een enorme, mooie route. Via Evje weg nr . 9 gevolgd naar de Haukeligrend. (erg mooie afdaling met vele haarspeldbochten) En natuurlijk even gestopt bij de Haukeliseter om de eerste kaarten te kopen en te versturen. We namen de E134 naar Breifonn. Veel sneeuw, ijs en tunnels. Hoogste punt van deze route was ruim 1300 meter boven de zeespiegel. Rond 16.00 uur aangekomen op camping in Roldal aan de voet van de Roldahlsfjellet met een hoogte van 1065 m. Het was er erg warm en we hebben dus niet veel gedaan. Wat info opgedaan bij de kiosk en ik heb een lange wandeling gemaakt via het meer naar de stuwdam en het dorpje. Hier was een kleine braderie.

Zaterdag 19 juni.
Verregende rustdag. We hebben nog wel even de braderie bezocht, verder lekker geluierd en gelezen.

Zondag 20 juni.
Op tijd vetrokken (rond 09.00 uur) voor de volgende mooie rit naar Al. Na Roldal de E134 vervolgd naar Breifonn via Tyssedal en Ullesvang. Van daaruit een prachtig uitzicht op de Hardangervida en verder via weg nr 13 naar Brunvik en Brimnes. Bij Eidfjord de Vöringfossen bezichtigd. Enorme waterpartijen waarbij het water over de weg spatte. Het leek of we dwars door de waterval heen reden. Weg nr 7 vervolgd naar Geilo, Hol en Gol. Vlak voor Gol een leuke camping gevonden in Al. Onderweg nogal regen gehad en het bleek dat onze camper nog niet geheel waterdicht was. Ons bed nat was geworden. Gelukkig werd het bij aankomst droog. We hebben alles in de "droogkamer" gelegd. Daar het goed nog niet geheel droog was hebben wij een verplichte rustdag ingevoerd en zijn nog lekker een dag op de camping gebleven. Van daaruit een leuke wandeling gemaakt, hebben diverse dingen gezien. Willy heeft tijdens het vissen een bever gezien en gezamenlijk hebben wij een hele grote mieren/termieten heuvel gezien. Deze was wel anderhalve meter hoog. Ook vonden wij de eerste elandenkeutels. We hadden een stille hoop er een te kunnen zien, maar helaas. Tegen de avond kleurden een aantal wolken in de kleuren groen,rood,blauw en geel. Volgens mij was het het Noorderlicht. Dit komt door bevriezing van de waterstofdeeltjes in de wolken in de hogere luchtlagen. Bij navraag bleek dat het inderdaad mogelijk was. De Aurora Borealis (noorderlicht) is een natuurfenomeen, waarbij prachtige, golvende kleurpatronen aan de hemel verschijnen, veroorzaakt door de invloed van het magnetische veld van de aarde op het licht. Het verschijnsel treedt af en toe op bij heldere en koude dagen.(bron: universiteit van Oslo)

Maandag 21 juni.
Rust, was, droog en wandeldag

Dinsdag 22 juni.
Om 08.30 vertrokken via Al naar Gol. Hier pakten we weg nr 52 via Hemsedal naar Borlang en de E16 naar Laerdal. In Laerdal via de 5 naar Sogndal met een oversteek bij Fodnes-Mannheller. Veel tunnels, sneeuw, watervallen(waar niet). Om 14.00 vonden wij een knusse camping in Sogndal en wel de "Kjornes" camping.

Woensdag 23 juni.
Vertrokken om 09.00 uur richting Lom via de 55. Langs Hafslo, Gaupne, Luster vervolgen wij weg nr 55 en komen langs het Sognefjell. Op de vorige camping hadden we van een campinggast vernomen dat er op onze route een hele mooie weg naar een gletscher zou zijn, en wel bij Leivassbu. Natuurlijk veel watervallen, sneeuw en ijs. De lunch hebben wij gebruikt op 1434 mtr hoogte middenin de sneeuw. Na de lunch hebben we op de kaart een weggetje gevonden wat ons naar enkele gletschers zou leiden. Natuurlijk was het een tolweg (N.Kr.50) en na 17 km kwamen we bij een hotel aan in de “middle of nowhere”. Verder konden we niet. Een wal van sneeuw van ongeveer anderhalve meter blokkeerde onze doorgang. Bij navraag bleek dat er de afgelopen winter zo enorm veel sneeuw gevallen was dat de gletschers nog onder de sneeuw lagen. Daarom konden wij de groen/blauwe gloed niet zien. Op de terugweg vingen we nog wel een glimp op van een gletscher. Wel werden we verrast met enkele bezoekjes van een helikopter die een verderop gelegen berghut aan het bevoorraden was met voedsel, hout en medicamenten. Erg indrukwekkend. De bergen rondom deze tolweg hadden een hoogte van 2100 tot 2400 mtr hoogte. Ik denk dat wij zelf op ongeveer 1400 a 1500 mtr gereden hebben. Na dezelfde weg weer terug gereden te hebben, vervolgden wij onze route en vonden een camping even buiten Lom en wel op een echte boerencamping “Synstad” aan het Ottavatn. Deze dag hebben wij zoveel indrukken opgedaan dat we vroeg zijn gaan slapen.

Donderdag 24 juni.
Even terug naar Lom voor een kort bezoekje aan het Fossheim Steinsenter, waar Coby een gouden hangertje heeft gekocht met een steen van thuliet( dit is een steen die in Noorwegen gevonden wordt) Daarna de route vervolgd via de 15 richting Sjodal en de 51 naar Randsverk. Voordat wij een camping gingen zoeken hebben we uiteraard een bezoek gebracht aan de Ritter Spranget. Een hele diepe kloof met een kolkende watermassa. Het verhaal gaat dat heel vroeger een ridder zijn a.s. bruid heeft meegenomen( uiteraard zonder toestemming van haar ouders en is gevlucht te paard en heeft met een flinke sprong de kloof overwonnen). Een paar kilometer verder dachten wij een hele leuke camping gevonden te hebben. Diep in het bos en aan het water, maar het stikte hier van de muggen en de steekvliegen, dus. Na geluncht te hebben, gauw weer weg. Na ongeveer 1 km een nieuwe camping( een openlucht camping!!) gevonden. Een enorm uitgestrekt terrein met twee wc-huisjes(erg schoon) en twee waterpompen. Dat was het dan. Verder stond er niemand. Ook hier was geen beheerder en konden wij de verschuldigde kosten ( N.Kr. 50) in een envelopje doen en deze in een zgn. brievenbus deponeren. Erg onrustig geslapen gezien de stilte en afgelegenheid. Toch was de omgeving erg mooi. Willy en ik hebben nog wel even gevist, maar niets gevangen.

Vrijdag 25 juni.
Toen we ontwaakten(rond 07.00 uur) stond de zon al weer hoog aan de hemel.Op weg gegaan via de 51 via Gjendesheim. Op 1389 mtr hoogte geluncht, sneeuwballen gegooid en genoten van het prachtige uitzicht. Even verder natuurlijk gestopt bij Bygdin(de boot lag nog steeds op het droge) en vlak voor Beitostolen werden we getipt door een Nederlands echtpaar voor een kudde rendieren( 17 stuks) in de achter ons liggende bergwei. Een fantastisch schouwspel. Onze dag kon niet meer stuk. Even nog gestopt in Beitostolen voor een broodje en daarna weer verder naar Fagernes. Dit leuke stadje bezocht, kaarten gekocht en een patatje gegeten( natuurlijk met Pyffikrider) Gezien het warme en mooie weer zijn we gestopt in Leira( jawel, onze bekende camping “Strandheim” aan het meer) en besloten hiet te blijven tot en met zondag.

Zaterdag 26 juni.
Rustdag in Leira. Helaas waren de weergoden ons niet gunstig gezind. We hebben nog wel enkele pogingen ondernomen om te vissen, maar echt leuk was het niet. Van enkele Nederlandse gasten hoorden wij dat de wegnr 7, die wij eigenlijk zouden rijden naar Honefoss , afgesloten was i.v.m. een enorme steenlawine. Er waren stenen bij geweest zo groot als een hut. Je ziet het maar weer, toeval bestaat niet.

Zondag 27 juni.
Nog steeds in Leira en het weer laat ons niet geheel in de steek. Het zijn nu alleen nog maar wat buitjes. Wil en ik even het dorp in geweest voor enkele inkopen en verder hebben we wat gevist en mijn vistuig gered uit het meer.

Maandag 28 juni.
We hebben vanaf vandaag afgesproken dat we het woord rustdag niet meer uitspreken. Elke keer als we een rustdag hadden, regende het. Vroeg opgestaan( een stralende dag) en op weg via de 51 naar Gol. Voordat we weg gingen hadden we nog enige angst om wel weg te kunnen komen. De hevige regenval had de bodem aardig doorweekt en we moesten vanuit de diepte bij het meer met de campers naar boven om de camping te kunnen verlaten. De vorige dag had een Duitser met een camper ook al enige problemen gehad om op de plaats te komen ,dus zag ik het eigenlijk niet geheel zitten. Gelukkig had de campingeigenaar zand en split gestrooid en konden we eigenlijk zonder problemen naar boven komen. Even langs Gol en Al (een bekend stukje weg) weg nr 40 gepakt bij Hol , op weg richting Kongsberg.Een fantastische route langs de Tunnhovdfjorden. Een tiental hellingen en afdalingen met een gemiddeld stijgings- en dalingspercentage van 7 %. We zaten nu in de provincie Buskerud. Op de kaart hadden we een camping gevonden nabij Rodberg en na een grote waterenergiecentrale en een heel smal weggetje( slechte wegen leiden in het algemeen naar een mooie camping) vonden we de camping, en wel de “Fjordglott”camping. Een hele mooie camping met zeer goede sanitaire voorzieningen. Helaas begon het bij aankomst te regenen, maar dat duurde gelukkig niet lang.

Dinsdag 29 juni.
Na een welverdiende nachtrust weer bijtijds op pad. Bij Veggli even gestopt voor een enorm grote en mooie waterval met stroomversnelling. Er liep een heel smal paadje naar het einde van de stroomversnelling. Coby en ik liepen daar heen met de bedoeling een foto vanaf dat punt te maken toen we opgeschrikt werden door een angstaanjagend geluid. Het klonk als van een grote kat die in het nauw zat. Geschrokken zijn we toen maar terug gelopen en lieten de foto voor de foto. Dan maar niet. Het zat ons helemaal niet lekker. Direct na de stroomversnelling lag het dorpje en midden in het dorpje stond een kale boom met daarin een uit hout gesneden lynx. Toeval bestaat inderdaad niet. Bij nadere info bleek dat er in deze omgeving inderdaad lynxen voorkomen. Je moet er maar niet aan denken! Natuurlijk weer een mooie route via Bakkerud en Lampeland( deze stad deed zijn naam eer aan. Overal mooie straatlantarens en voor een hotel annex benzinepomp hadden ze een boom de kruin afgehaald en vervangen door een enorme lampenkap). De weg verder vervolgd en even doorgereden naar Kongsberg voor een bezoekje. Bij binnenkomst in de stad een enorme kolkende stroomversnelling. De camper geparkeerd bij het station en de stad in. Voor vertrek nog even een Kebab genuttigd en weer op pad. Bij Stengelsrud weg nr 364 genomen en via Jondal( langs de Bletoppen, 1341 mtr hoog) een camping gevonden in Bakko. Vlak voor Bakko een fantastisch uitzichtpunt op een hoogte van ongeveer 800 mtr naar het dal. De camping “Sjobrent” was niet je van het, maar voor één nacht was het te doen.

Woensdag 30 juni.
Vroeg op gestaan voor weer een mooie route. In Bakko weg nr 37 genomen via Miland en Rjukan en de 38 naar Dralangen en Vraliosen een leuke en knusse camping gevonden, bij Vroem,ongeveer 6 km van de “grote”weg . Op de camping was natuurlijk geen receptie en de eigenaresse kwam 's avonds het verschuldigde kampgeld innen.

Donderdag 1 juli.
Vroeg opgestaan om nog even te kunnen vissen. Het meer lag erbij als een spiegel. Wel een paar maal beet gehad, maar niets gevangen. Willy had de dag ervoor wel een paar forellen gevangen waar de overige reisgenoten lekker van gesmuld hebben. Toen ik die morgen stond te vissen, zag ik steeds vanuit mijn ooghoek iets bewegen, maar steeds als ik ernaar keek was het weer weg. Je begint aan jezelf te twijfelen. Maar opeens kwam onder een oude verrotte pallet en een groot rotsblok, een otter te voorschijn. Ik begon tegen het beest te praten, steeds kwam het dichterbij tot op een halve meter voor mij waar het op een steen ging zitten. Zolang ik bleef praten, bleef het er zitten, maar toen ik een hand uitstak, verdween het met een duik in het water. We zouden hier eigenlijk maar één dag blijven, maar de volgende dag hebben we op advies de weg waaraan de camping lag vervolgd. De route ( natuurlijk een tolweggetje Libru-Torsdalen-Oysae) voerde ons langs zeven meren, stroomversnellingen en ongerepte natuur naar een grote stuwdam. Daar aangekomen ( ik dacht nog, dit komt niet goed. Erg steil en smal) hebben we gegeten en een korte wandeling gemaakt en omdat de weg niet verder ging, moesten we weer terug. We besloten op dezelfde camping weer de nacht door te brengen. Er was ons beloofd dat er bijna elke avond rond half elf een eland de camping kwam bezoeken, en niets was minder waar. Op nog geen afstand van 20 meter stond deze voor onze camper te grazen. Helaas was het te bewolkt en donker om te filmen of een foto te maken. Vrijdag 2 juli.
Na een betrekkelijk korte, maar mooie route via weg nr 355 langs Vreum, Haugfoss en Fyresdal nemen we bij Tjonnefoss weg nr 41, op weg naar een camping in Nissedal. Camping “Kyrkjeneset”. Voordat we het dorpje binnenreden, kwamen we het eerste verkeerslicht tegen sinds dagen. Het bruggetje waar we over moesten was zo smal dat het verkeer geleid moest worden. Natuurlijk stonden we weer aan het water en hadden een uitstekend uitzicht over het meer. Het was er zo mooi dat we besloten hier twee nachten te blijven. Mooie en leuke camping en niet duur. Uiterst vriendelijke en gastvrije beheerder, die alles in het werk stelde de gevraagde info te verstrekken. Hier hebben Willy en ik een visvergunning aangeschaft. Voor N.Kr. 50 waren we beiden een hele week gemachtigd om te mogen vissen. In de avond een mink gezien en een beestje wat leek op een marmot, maar in het water leefde. We weten nog niet wat het was. Het zat naast een grote houten steiger op een steen. Ik ben om de steiger heen gelopen en de rest, in tijgersluipgang, naar de andere kant van de steiger gekropen tot op nog geen halve meter van het beestje en heb enkele foto's gemaakt. Ik hoop dat ze gelukt zijn.

Zaterdag 3 juli.
Zoals afgesproken op de camping gebleven. Zonnig en warm. Routine controle op de camper uitgevoerd, een klein bezoekje gebracht aan het dorpje en gevist. Aan de overkant van de inham van het meer waar wij stonden lag een aanlegsteiger. Achteraf bleek daar een nest te zijn van een mink en door aankomst van enkele gasten met een hond voelde de mink zich gestoord en bracht in een aantal keren haar jongen in veiligheid. Zwemmend met een jong in haar bek( staat goed op de video) bracht ze haar kroost naar een veilige plek achter ons. Toen ze één jong overgebracht had, liep ze over het strand, tussen alle gasten door, weer naar de steiger en haalde het volgende jong op. Dit herhaalde zich drie maal. Een fantastisch gezicht. Je merkt nu pas hoe dicht je hier in Noorwegen bij de natuur zit. Op een vorige parkeerplek was het zelfs zo dol dat de vinkjes en andere vogeltjes het brood van je bordje haalden en zelfs uit de hand gevoerd kunnen worden. Zondag 4 juli.
De zon stond al weer vroeg hoog aan de hemel, toen we weer op pad gingen. Eerst een stukje via de 41 naar Steane, daar weg nr 38 genomen naar Grova en Bo en bij Bostrak namen we weg nr 358 waar we bij Treungen weer op de 41 kwamen. Een rondje van de zaak. De 41 verder vervolgd via Tjonnefossen, Hogefossen, Amli, Mykland richting Evje. In Evje wilden we eigenlijk naar de plaatselijke camping, maar die was ons te duur (N.Kr.145) We hebben toen maar onze oude en bekende camping opgezocht in Hornnes. Onderweg veel regen gehad, maar bij aankomst in Horness begon het al op te klaren. Nadat we gesetteld waren, hebben we nog even gevist en enkele forellen gevangen. In de kiosk van de camping wat info gevraagd over de bij Evje liggende mineraalmijnen.

Maandag 5 juli.
Niet zo laat opgestaan om in Evje de mineraalmijnen te bezoeken. Hier worden nog half edelstenen gevonden. Voor maar N.Kr. 50 per persoon kun je onbeperkt naar de stenen zoeken. Gewapend met handschoenen, beitel en hamer gingen we op pad. Hele leuke ervaring en we hebben zelfs hele mooie stenen gevonden en als amateur-archeologen waren we best trots op ons zelf. Na enig bikken en zoeken en stenen bekijken hebben we een wandeling( nou ja, wandeling) gemaakt dwars door het terrein. Ongerepte natuur. Na een vermoeiende tocht hebben we daar van onze lunch genoten en zijn daarna voldaan weer op weg gegaan. Hebben nog wel even Evje aangedaan en via weg nr 42 de route vervolgd richting Tonstad. Na een aantal flinke (hele flinke stijgingen en afdalingen merkte ik dat mijn rechterachterrem bleef hangen en de velg werd gloeiend heet. Op een grote parkeerplaats , Haddelands Heya, hebben we het achterwiel opgekrikt, losgeklopt en het wiel en remtrommel schoongemaakt. De scharnierpunten wat ingeolied en toen kregen we met geen mogelijkheid de remtrommel er weer op. Goede raad was duur. Na een half uur martelen besloten we de NAF te bellen, maar dat lukte niet. De nummers waren steeds in gesprek. Dan maar een auto aanhouden. Maar ja, zoveel verkeer was er niet. De eerste auto bleken Denen te zijn. Die konden ons niet helpen, maar de tweede was een Noors echtpaar uit de buurt van Stavanger. Deze hebben voor ons de NAF gebeld. Zij beloofden ons, binnen het uur ter plekke te zijn. Na ongeveer een uur belde iemand van de NAF mij op om te vertellen dat het wat later zou worden wegens drukte. Ondertussen het warme eten maar voorbereid. Dat is één van de voordelen van een camper. Je hebt alles bij je. Om ongeveer 18.30 kwam de monteur van de NAF en heeft ons geholpen, zodat wij weer op pad konden gaan. Leuke en spontane knaap. Achteraf bleek dat het euvel de handrem was en hebben deze vanaf nu ook niet meer gebruikt. Onderweg nog een aantal keren de velg gevoeld, maar deze werd niet meer heet. Vlak voor Tonstad werd de velg alsnog weer heet en hebben we de camper achter een groot garagebedrijf neergezet en het euvel opnieuw verholpen. Omdat het al laat was, ongeveer kwart voor tien, hebben we de nacht achter de garage doorgebracht. Dat is hier geen probleem.

Dinsdag 6 juli.
De volgende morgen kwam ik om half acht de camper uit. Er kwam een auto aanrijden en ik werd in zuiver Nederlands aangesproken door de chauffeur die vroeg of wij goed geslapen hadden. Dan kijk je wel even op. Het bleek dat hij vier jaar in Harderwijk had gewerkt. Voor vandaag hadden we twee plannen. Als de rem het goed hield, zouden we rechtstreeks naar Stavanger gaan, de stad bezoeken en daar een camping zoeken. Het andere plan was om van hieruit rechtstreeks naar Egersund te gaan en daar te blijven tot het vertrek van de ferry. Gelukkig bleef de rem goed en togen we op weg naar Stavanger. Via de 42 naar Helleland en daar de E39 naar Stavanger. We merkten algauw dat we wat meer in de “bewoonde” wereld kwamen, want het was behoorlijk druk op de weg. Om 11.45 uur kwamen we op de camping aan. De camping ligt bijna in Stavanger, midden in een groot park. De “Mosvangen” camping zag er goed uit en voldeed aan onze normen. Na wat gegeten te hebben, opgefrist en omgekleed, zijn we met de bus naar Stavanger-Sentrum gereden. Hele mooie stad met veel bezienswaardigheden. We hebben daar ook bijna de rest van de dag doorgebracht. Moe, maar voldaan kwamen we om ongeveer 19.30 uur op de camping aan en hebben er één (misschien wel twee, dat weet ik niet meer) genomen.

Woensdag 7 juli.
Warme tot hete dag. Vroeg opgestaan, want voordat wij richting Egersund zouden gaan, wilde ik nog de Ullandhaug Tarnet( een uitkijktoren waar je heel Stavanger en de omgeving goed kon zien) beklimmen. De rest van de reisgenoten zouden dan onderaan de toren het ontbijt nuttigen en ik zou naar boven gaan om enkele opnames te maken en te genieten van het uitzicht. Om een aantal redenen, waarover ik niet wil uitwijden, zijn we er niet gekomen en spoeden ons op weg richting Egersund. Eerst in Stavanger de verkeerde richting van weg E39 genomen, na enige honderden meters weer gedraaid bij een rotonde en alsnog weer op weg. Een klein stukje E39 genomen, daarna voor Sola(langs het vliegveld) de 509, de 510 en bij Kleppe en Bryne de 507 genomen. Een leuke kustroute. Onderweg nog even een bezoekje aan het strand gebracht en een zijstapje naar een klein vissershaventje. Bij Varhaug een stukje 504 en daarna de 44 weer naar Egersund. Rond twaalf uur in het plaatsje aangekomen, wandelingetje door het plaatsje gemaakt, kibbeling gegeten, enkele broodnodige boodschappen gedaan en toen richting camping “Hauen”even buiten Egersund. Voor de camper genoten van het weer, uitzicht en een stel oudere Engelse gasten, die hun aankomst of vertrek gezamenlijk vierden.

Donderdag 8 juli.
Lekker vroeg opgestaan, omdat de zon natuurlijk weer hoog boven het fjord stond. Rustig op vakantiesnelheid gedoucht, ontbeten en koffie gedronken bij de buren, die inmiddels ook al waren gewekt door het felle zonlicht en de warmte. Rond half twee de spullen ingepakt en de camper gestart richting haven. Deze lag nog geen twee kilometer van de camping. Daar aangekomen ingecheckt en opgesteld in rijen van vier in afwachting van de ferry. Deze had bij aankomst een vertraging van ruim één uur. De boot werd met recht volgepakt! De laatste campers moesten zelfs nog op het achterdek geplaatst worden. Even na vijven koos de ferry het ruime sop. Het was erg mooi weer en de zee was als een spiegel. Lange tijd aan dek gezeten en tegen een uur of zeven zijn we naar beneden gegaan voor het avondeten. Daarna nog af en toe even aan dek gekeken voor het uitzicht en enkele foto's gemaakt van de zonsondergang. Indrukwekkend gezicht. Bij de receptie stond een monitor opgesteld waar je van minuut tot minuut kon zien waar de boot zich bevond en wat de snelheid van de boot was( ongevee19 knopen = 35 km p/u). Om 23.45 uur kwam de boot aan in Hantsholm en konden we bijna als eersten de boot verlaten. Gauw een plaatsje gezocht op de parkeerplaats bij de haven en nog even van een(laatste) biertje genoten. Even na twaalven het bed opgezocht.

Vrijdag 9 juli.
Om zeven uur gewekt door het lawaai van de haven en de warmte. De zon stond al weer hoog aan de Deense hemel. De bedoeling was om via weg nr 11 via Thisted, Halstebro, Varde en daarna de 12 naar Romo te gaan om daar aan zee de lunch te gebruiken. Maar even na Thisted ging het mis. Daar pakten we de verkeerde afslag en reden richting Aalborg via weg nr 11/29. Gelukkig hadden we dit op tijd in de gaten en bij Fjerritslev weg nr 29 gepakt en via Aggersund en Logster de 533 gepakt naar Viborg gereden. Daar de 12 weer opgepakt en via Karup, Sunds, Herning, Hoven in Varde aangekomen. Hier de oorspronkelijke route weer opgepakt. Door deze misser ruim een uur verspeeld dus geen Rømø. Jammer, maar het zij zo. In Varde weg nr 12 gepakt en via Ribe en Tonder(grensovergang) naar Husum. Gauw inkopen daar gedaan bij de Aldi (bier en overig) en daarna naar camping “Seeblick”in Schobull. Ja, dezelfde als op de heenreis. Hier zijn we om 17.30 uur aangekomen en zochten ons een lekkere plek, uit de wind en natuurlijk in de zon. Om zeven uur hebben we ons begeven naar het naast de camping liggende restaurant en hebben daar genoten van ons afscheiddiner. Na afloop van het diner werden we nog verrast door de ober. Hij kwam met een houten klomp met daarin vier kleine borrelglaasjes met inhoud. Op de zijkant van de klomp stond de tekst: “Heisse Friesen Geist”. De inhoud van de glaasjes werd aangestoken en toen deze begon te kristalliseren werd het vuur gedoofd. Toen was het onze beurt om in één teug deze te ledigen. Van te voren had de ober ons verteld dat bij normale borreltjes de werking van de alcohol vanaf de keel naar de maag gaat en bij deze ging het net andersom. En dat was ook zo. Je kreeg er een heerlijk gevoel bij. Bij terugkomst bij de camper hebben we er nog één genomen en zijn onder de wol gegaan. We hadden de volgende dag nog een beste rit voor de boeg.

Zaterdag 10 juli.
Rond 09.00 uur vetrokken via weg nr 5 naar Husum en Heide. Weg 431 vervolgd richting Marne, Brunsbuttel( Nord-Ostseekanaal overgestoken) en Gluckstadt. Daar hebben we de Elbefahre genomen naar Wischhafen. Even na Bremervorden de lunch gebruikt en via Cloppenburg, Lingen en Nordhorn Nederland weer binnengereden. Op de parkeerplaats ja, tegenover die van ......) in Hengelo nog even wat gedronken en afscheid van elkaar genomen. Daarna via de A1 naar Apeldoorn. De vakantie zat erop. Jammer, maar aan alle goede dingen komt ook een eind.

Totaal gereden km's 4186

Wil je ook wat bijdragen? Tips, leuke plaatjes?
E-mail via: aloys@campersite.nl