Een reisverslag van Dineke Kempen-Nobel

30 December: vertrek
Eindelijk was het dan zover: op 30 december stond de camper te trappelen voor de reis naar Marokko.
De reis ging richting Frankrijk naar St. Germain-Lembron, de camping op de Campersite, waar we 31 december het oud en nieuw inluidden. We zaten helemaal klaar voor het vuurwerk. Helaas doen ze daar in Frankrijk niet aan dus bleef er niets anders over dan naar de knal van onze fles Champagne te luisteren. Die wilde best na al dat gehobbel.

Spanje
Na afscheid genomen te hebben van de eigenaar hebben we onze weg vervolgd over de A75. Ondanks dat het al iets gesneeuwd had was de weg goed te berijden. Een prachtige weg overigens.
De rest van de overnachtingen hebben we langs de snelweg gestaan en dat is gelukkig allemaal goed gegaan.

Na 4 dagen tuffen kwamen we aan in Almunicar in Spanje. Daar hebben we 3 dagen gestaan om even bij te komen. Het was er al heerlijk weer dus we kwamen al aardig in de stemming.
In Almunicar kun je nog aardig staan zonder dat de politie je wegstuurt, zowel langs de boulevard als in de zijstraten. Alleen water halen is wat lastig daar, dus werd het weer klooien met een trechter onder de douche op het strand.

Na 3 dagen rust gingen we richting Algeciras waar - nadat we kaartjes gekocht hebben langs de snelweg - de overtocht plaatsvond. De kaartjes kostten € 255,- retour voor de camper, 2 personen en 2 honden. Hier krijg je ook een wit papiertje dat moet worden ingevuld voor de grens voor Marokko.
Volgend jaar gaan we het eens in Sète in Frankrijk proberen. Daar kun je volgens zeggen voor € 600,- overvaren als je zegt dat het 'promotion campers' betreft. Scheelt toch een heel eind rijden.

Marokko
In één uur zaten we in Ceuta, een Spaanse enclave in Marokko waar je kunt tanken voor € 0,46 en tax free kunt shoppen bij de Cash en Carry. Helaas was de Cash en Carry gesloten en ging pas om 16.00 uur weer open. Dat vonden we te lang duren aangezien het toch nog wel een eindje rijden is naar Larache waar onze eerste stopplaats plaatsvond. En dan praat ik nog niet eens over de grens want die moeten we nog over.

De grens komt in zicht en ook de massa's mensen die er lopen. Hier moet je oppassen voor Marokkanen die je voor geld dat witte papiertje (wat je bij de boeking van de boot hebt gekregen) willen afnemen. Zij maken je dan wijs dat ze met dat papiertje naar hun "chef" gaan voor een voorrangspositie, speciaal voor jou! DOE DIT NIET. Doorrijden, het hek door, desnoods over hem heen (geintje natuurlijk). Dit zijn allemaal oplichters die proberen je geld af te troggelen. In je onwetendheid trap je erin en ben je gelijk al € 10,- lichter.
Ben je eenmaal het eerste hek door dan is het "gevaar" voorbij en kun je je gewoon laten helpen. Die mensen hebben meestal een pasje en zijn er speciaal voor.

Aan de grens moet er van alles gebeuren. De camper moet worden ingeklaard, daar heb je voor nodig: Groene kaart en alle eigendoms papieren. Dan naar loket nummer 4. Na ca. een uur is dat geklaard. Nu moet je voor het visum, met het witte papiertje (ingevuld) en met je paspoort naar loketje 8. Na een uur of twee heb je dan alle stempels en kun je daadwerkelijk de grens over. Bij ons waren ze één stempel vergeten, dus we konden we weer terug. Erg fijn...
Daarna ging het allemaal erg snel, we waren in 2 uur de grens over.

Larache
Nu richting Larache. In het begin moet je Tanger volgen en dan richting Rabbat. Het staat een beetje klungelig aangegeven maar er staan voldoende agenten waar je het aan kunt vragen.

In Larache kun je gratis staan, mooie plaatsen, helaas niet goed te zien op deze foto.
Er is water, een warme douche en bewaking.
Wel is het altijd erg druk met campers dus je kunt het wel eens treffen dat je ergens tussen gepropt wordt.
Je kunt er met een "petit taxi" naar de stad, daar kun je pinnen enz. Brood haalden we aan de overkant in het dorpje.

Pech
Vanaf Larache nemen we de péage naar Marrackech. Onderweg begint de camper wat herrie te maken en na nog een aantal km's wordt het duidelijk dat we zo niet verder kunnen... Gelukkig rijden we net langs een garage: een gat in de muur met een hele hoop banden en roet. Een zeer gewillige monteur verdwijnt direct onder onze camper waarna men hem binnen de kortste keren op blokken heeft gezet. De uitlaat blijkt gebroken. In Marokko geen probleem: binnen een uur was die weer gelast, we konden onze reis vervolgen.
De kosten waren maar liefst 200 Dirham, omgerekend € 20,- Geen geld dus.

Marrakech
Marrakech is echt de moeite waard. Een heel groot (wel vies) plein, Djemaa Elfna, waar allemaal artiesten en verkopers zitten. Zelfs iemand die kunstgebitten verkoopt! Handlezers, acrobaten, slangen-bezweerders, je kunt het zo gek niet bedenken of je ziet het daar.
's Avonds wordt het plein omgebouwd en komen er allemaal kleine restaurantjes waar je kunt eten. Dat is echt te gek. Voor een habbekrats eet je daar spiesen, vlees, rijst, salades enz. Je zit aan lange banken in het vierkant en in het midden staat de kok. Een gezellig zooitje.

Wij zetten de camper neer bij de grote moskee vlak bij het plein, (parking volgen), daar mag je ook blijven overnachten. Je kunt ook op de camping gaan staan iets buiten de stad. Vanaf de camping kun je met een petit taxi naar het plein. Dat is erg goedkoop en je hoeft dan zelf de drukte niet door.

Agadir
Na Marrakech kwam Agadir in zicht. Daar stonden ook mijn schoon-ouders al.
In de duinen tussen Agadir en Agazout waren al minstens 500 andere camperaars op hetzelfde idee gekomen als wij.
Het was daar een drukte van jewelste.

Als je hier nog nooit geweest bent dan sta je paf.
Iedere dag komt de bakker, de groenteboer, visboer en natuurlijk ook een heleboel mensen die hun waar aan de man willen brengen. Kleedjes, beeldjes, nootjes noem maar op.
De waterwagen komt ook iedere dag langs en vult de tanks van de campers en de nodige jerrycans.

De temperatuur is daar tussen de 22 en 24 graden en het regent er haast nooit. Wij zijn er 2 maanden geweest en hebben geen druppel regen gehad.
We hadden het geweldig naar ons zin, en hadden ook al snel kennissen opgedaan.

Vanuit Agadir kun je mooie tochten maken, o.a naar Imouzzer.
De tocht op zich is al de moeite waard maar de waterval aan het eind van de rit is ook niet lelijk!

Na 2 weken in Agadir zijn we via Tiznit naar Cuelmim gereden, niet na eerst even ons plekje te hebben afgezet (dat deed iedereen, dus wij ook maar).
Daar is op zaterdag een kamelenmarkt. Maar het belangrijkste van alles: er is een warmwaterbron, waar je heerlijk in kunt zwemmen. Een prachtig gebied met een oase waar overal het warme water van de bron in kleine riviertjes door heen stroomt. Ik merk nu dat ik toch te weinig foto's heb gemaakt... Hier heb ik dus geen foto van, helaas. We zijn er twee dagen gebleven.

Toen via Taroudannt, waar we een leuke tocht hebben gemaakt met een koetsje. Met deze koets gingen we een stadstoer maken en zo kwamen we bij een leerlooierij. Hier worden schapenvachten e.d. verwerkt. Die worden geweekt in bakken met water en duivenpoep.
Je kunt je wel voorstellen hoe het daar rook...

Na een leuke dag reden we weer terug naar Agadir. Onderweg kwamen we nog een schapenmarkt tegen.

Op 12 februari verlieten we ons heerlijke plekje in Agadir en vertrokken richting Fez, via de Cascades d'Ouzoud. Een prachtige waterval gelegen in een onvoorstelbare mooie omgeving, waar de apen nog in het wild leven.
De gids was achteraf wat vervelend en hield zich niet aan de afgesproken tip. Natuurlijk trap je er weer in stom, stom. Toen hij ook nog om bier ging vragen raakte mijn geduld op. Dus in de camper en meteen gas!

Campings...
Er is daar ook een camping, maar we zijn daar door het gezeur van die gids niet gaan staan. Spijtig achterf, de tussenstop in Beni Mellal was nog een heel eind. Dit omdat de camping die vermeld stond nog een stuk verderop lag. We moesten nog een heel eind de bergen door om bij die camping te komen.

Die camping is nog een verhaal apart. Eenmaal aangekomen was het hek dicht. Er zat een mannetje op een stoel waar geen beweging in te krijgen was. Toen later bleek dat hij toch nog in leven was gebaarde hij dat we eerst 7 km terug moesten rijden om ons in te schrijven voor de camping. Ja, let wel: 7 km door de bergen terug. Mafkees! Wij hadden het helemaal gehad en hebben de camper op een parkeerplaatsje tegenover de camping gezet. Lekker puh! De volgende dag gingen we door naar Fez.

Fez
In Fez verbleven we op camping International, naar Marokkaanse begrippen peperduur. Je betaalt er voor een nacht € 11,00 en wij hebben geen warm water kunnen vinden. Dat was dus een koude douche! Gelukkig hebben we zelf een warme douche bij ons.
De stad Fez is erg leuk, alleen moet je er niet op vrijdag naar toe gaan want dan is alles dicht.

Naar huis
Dit was onze laatste stop en we gingen via Larache naar Ceuta van waaruit we weer terugvaren naar Spanje.
In Spanje brachten we nog een bezoekje aan Gibraltar en toen begon de terugreis. Na 4 dagen kwamen we, na een sprookjesachtige vakantie, weer veilig thuis.